Sözlükte “yaşlı, pîr, ihtiyâr, bey, önder, kabîle başkanı” anlamına gelen şeyh, tasavvufta, nefsinden fâni Hak’ta bâkî, velî, Allah dostu; isteklilere rehberlik etmek ve onları irşad etmek ehliyet ve liyâkatına sahip bulunan kâmil insan, rehber, delil, mürşid demektir. Gerçek şeyh, Allah’ı kullarına, kullarını da hem Allah’a hem de birbirlerine sevdirebilen kâmil insandır. Şeyh, mürîd ve müntesiplerini bir annenin çocuğunu eğitip yetiştirdiği gibi terbiye edip yetiştirir. (M.C.)Bir hadis terimi olarak şeyh, muhaddis ile eş anlamlıdır
Diyanet dini kavramlar sözlüğü