Share
Sefâhet ne demek? Kısaca
Question
Sefahet Nedir? Kısa bilgi
Sözlükte “câhil olmak, malı saçıp savurmak” anlamına gelen sefâhet, fıkıh usulünde, semâvî olmayan ehliyet ârızalarından olup, aklî melekeleri yerinde olmakla beraber, kişiyi aklın ve dinî esasların gereğine aykırı tarzda davranmaya sevk eden tedbirsizlik halidir. Fakihler arasında daha çok, aklı selimin normal saymayacağı şekilde malı saçıp savurma anlamında kullanılmıştır. Bu şekilde malını saçıp savuran kimseye de sefîh denir.
Sefîhin aklî melekeleri yerinde olduğundan, ehliyeti ortadan kalkmaz. Bu nedenle, namaz, oruç, zekat gibi ibadetlerle yükümlüdür; işlemiş olduğu suçlardan dolayı cezâî sorumluluğu tamdır; malî olmayan tasarrufları muteberdir. Ancak sefîh, malının korunması ve kendisinin bir süre sonra başkalarına muhtaç hale gelmemesi için, mâlî akit ve tasarrufları bakımından hacir altına alınır.
Fakihlerin çoğunluğu; ister sefîh olarak buluğ çağına ulaşsın, isterse reşid olarak buluğa erdiği halde daha sonra sefîh olsun, hacir konulacağını kabul etmişlerdir. Ancak Ebû Hanîfe ve talebesi Züfer’e göre, daha sonradan sefîh olan kimseye hacir konulamaz. Fakat sefîh olarak ergenlik çağına ulaşan kimsenin, yirmibeş yaşına kadar malı kendine teslim edilmez.
Sefîhe hacir konması halinde, malî tasarrufları açısından mümeyyiz çocuk gibidir; tamamen menfaatine olan tasarrufları geçerlidir, tamamen zararına olan tasarrufları ise geçersizdir. Buna karşılık alışveriş gibi, hem zarara, hem de yarara ihtimali olan tasarrufları ise kanûnî temsilcisinin iznine bağlıdır.
Diyanet dini kavramlar sözlüğü
Answers ( 2 )
SEFAHET
Sefih kelimesi, hafiflik, incelik, düşük kalite anlamındaki sefeh kelimesinden yapılmış sıfat-ı müşebbehe’dir, çoğulu sufehâdır. Aklı ermez, ahmak, alçak, hafif meşreb, anlayışsız insan demektir.
Sefih kelimesi Kur’an’da; sefîh(ahmak)ler , beyinsizce çocuklarını öldürenler, beyinsizler, alçak ve ahmaklar, üzerinde sorumluluk olan, borçlu, akılsız kimseler, kadın ve çocuklar, şeklinde kullanılmaktadır.
Hafiflik, incelik, düşük kalite anlamındaki sefeh kelimesinden yapılmış sıfat-ı müşebbehe olan sefih kavramı, aklı ermez, ahmak, alçak, hafif meşreb, anlayışsız insan manasına gelmektedir ve hasene kavramına zıd bir mana içermektedir. Bu sebeple bu başlıkta değinilmiştir.
Sefâhet kelimesi Arapça kökenlidir ve aşırı sefahat, günah işleme, ahlaksızlık, zinaya düşkünlük anlamına gelir.
Kısaca:
Sefâhet, ahlaki sınırları aşma, kötü ve zararlı davranışlarda bulunma, özellikle cinsel ahlaksızlık ve savurganlık anlamını taşır.
İslamî literatürde, insanın nefsine yenik düşmesiyle ortaya çıkan kötü huy ve davranışlar için kullanılır.