Sözlükte “reddetmek, kabul etmemek, kumandanını terkeden bir ordu veya askeri birlik” anlamına gelen rafızî, mezhepler tarihinde, yaygın şekliyle Hz. Ebû Bekir ve Hz. Ömer’in hilafetlerini kabul etmeyip reddedenler için kullanılan bir kavramdır. Bu yönüyle Şia’ya yakınlığı söz konusudur. Çoğulu revâfızdır. Kendi iddialarına göre râfıza, kötülüğü terk edenler demektir. Buna göre Hz. Muhammed vefat edince Müslümanların bir kısmı İslâm’dan uzaklaşmaya başladılar; sadece Şiîler kötülüğü reddettiler ve Hz. Musa’ya nisbetle Harun ne ise, Hz. Muhammed katında aynı olan Ali’ye bağlandılar. Böylece Şiîler râfıza adını kendileri için bir iftihar vesilesi yaptılar.Tarihi yönden ise Râfıza akımı ilk kez Hz. Hüseyin’in torunu Zeyd ibn Ali zamanında Kûfe’de ortaya çıkmıştır. Emevîlere karşı bir ayaklanma anında kendisine ilk iki halife hakkındaki kanaatı sorulunca Zeyd; onlar hakkında hayır ve iyilikten başka bir şey bilmediğini ve cedlerinden de farklı bir şey işitmediğini söyleyince O’nu terketmişler ve bunlardan dolayı da onlara râfıza denmiştir. Böylece bu kelime, Zeydiyye tarafından, Zeyd’i terk edenler; ehl-i sünnet tarafından ise ilk iki halifeyi reddedenler anlamında kullanılmıştır.
Diyanet dini kavramlar sözlüğü
Answers ( 2 )
Rafizi kelimesinin lügatta bulunan anlamı; reddetmek, kabul etmemek, kumandanını terkeden bir ordu veya askeri birlik gibi anlamlara gelmektedir. Dini ıstılahta Rafizi ise; mezhepler tarihinde, yaygın şekliyle Hz. Ebû Bekir ve Hz. Ömer’in hilafetlerini kabul etmeyip reddedenler için kullanılan bir kavramdır. Bu yönüyle Şia’ya yakınlığı söz konusudur.
“Rafızi,” Arapça kökenli bir terim olup, İslam dünyasında özellikle İslam’ın tarihi ve doktriner çeşitliliği içinde belirli bir dini grup veya inanç sistemini tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Rafızi kelimesi, genellikle Şii İslam’ın içindeki belirli bir mezhep veya alt grup olan İsnâaşeriyye Şiası veya On İkicileri (Twelvers) ifade etmek için kullanılır. On İkiciler, İslam’ın ilk on iki imamına inanırlar ve İmam Ali’nin soyundan gelen on iki imamın varlığına ve ilahi liderliğine inanırlar.
“Rafızi” terimi, Sünni Müslümanlar arasında kullanıldığında genellikle olumsuz bir çağrışım taşır ve Şii İslam’ın farklı inançlarına veya uygulamalarına eleştiri getirmek veya aşağılamak amacıyla kullanılır. Ancak bu terimin kullanımı genellikle taraflar arasındaki dini ve siyasi anlaşmazlıklara dayalı olarak değişir ve bu nedenle olumsuz bir etiket olarak algılanabilir.
Dini terimlerin anlamı ve kullanımı, çoğu zaman dinin farklı yorumları ve mezhepleri arasındaki farklılıklara bağlı olarak değişebilir ve herkesin bu terimlere farklı bir bakış açısı olabilir. Bu nedenle, bu terimleri anlamak ve kullanmak için dikkatli olmak önemlidir.
Rafızi Ne Demek? Kısaca
Rafızi, İslam’da özellikle Şiilik mezhebine karşı kullanılan olumsuz bir terimdir; “reddeden”, “kabul etmeyen” anlamına gelir.
Rafızi Nedir? Kısa Bilgi
Rafızi kelimesi Arapçadır ve “reddeden”, “tanımayan” demektir. Tarih boyunca Sünni Müslümler tarafından Şiilik mezhebine mensup olanlar için kullanılmıştır. Bu terim, Şiilerin bazı sahabe ve ilk dönem halifelerini kabul etmeyişlerinden dolayı onlara yönelik bir eleştiri ve tenkit anlamı taşımıştır.
📌 Günümüzde bu kelime genellikle olumsuz ve küçümseyici anlamda kullanılabilir, bu yüzden dikkatli kullanılması gerekir.
Kısaca: Rafızi, Şiilik mezhebine karşı, onları reddeden veya kabul etmeyen kimse anlamında kullanılan tarihi ve olumsuz bir terimdir.