Geçim sıkıntısı sebebiyle çocuk yapmamak

Question

Geçim sıkıntısı ve çocuk yetiştirme meselesi

Geçim sıkıntısı sebebiyle çocuk sahibi olmaktan geri durmak caiz midir?

Geçim sıkıntısı nedeniyle çocuk yapmamak günahmış. Böyle bir şey var mı ? Bunun nedeni . Bu tür bir korku Allah’a olan tevekkül ve güven eksikliği olarak görülür. Fakirlik nedeniyle doğum kontrolü yapmak caiz değildir. Bunun bununla ne alakası var onu da çözemedim. Allah bize akıl vermiş sen fakirsen belli kazancın vardır. Ona göre istersen çocuk yaparsın. Daha sıkıntıya gireceksen çocuk yapmamanın neden günah olsun diye soruyor insan? Buna göre sonuçta Allah rızık verir diye yapalım 8-9 çocuk hatta 10 15 tane yapsın ne kadar doğru ? Bu bildiğin bilerek lades yapmak değil mi?
Bununla ilgili başka yerde de geçim sıkıntısı derken daha konforlu yaşayamayız maksadıyla yapılmıyorsa olmazmış.
Ben buna da katılmıyorum. Sonuçta ben daha konforlu yaşıyorsam çocuk olsa maddi külfet sorumluluk v.s dolayı istemiyorsan rahatın yerinde bu normal değil mi?Veya bir çocuğun varsa sırf onun üstüne yüklenmeyi düşünebilirsin. çünkü 2.cocuk olursa maddi olarak külfet getirecek. Bir tane çocuğu konforlu en iyi şekilde yetiştireyim yeterli diye yetiştirmek neden Allah saygısızlıkmış gibi algılanıyor?

CEVAP:

Bu konu hem dini hem de sosyolojik açıdan derin ve hassas bir konudur. Sorduğunuz sorular çok yerinde ve birçok insanın zihnini meşgul etmektedir. Gelin, konuyu farklı açılardan birlikte inceleyelim:

1. Dini Perspektif (İslam Hukuku – Fıkıh Açısından)

Sorunuzda bahsettiğiniz görüş, bazı dini çevrelerde savunulan bir görüştür. Ancak İslam hukukunda bu konu ihtilaflı (farklı görüşlerin olduğu) bir meseledir. Kesin ve tek bir yargı yoktur.

“Geçim sıkıntısı çocuk yapmamak için geçerli bir sebep değildir, günahtır” diyen görüşün dayanağı: Bu görüş, temelde “Allah rızkı verendir” (قَالَ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ) ayetlerine ve “Evlenin, çoğalın…” gibi bazı hadislere dayanır. Buradan hareketle, sırf maddi endişeyle çocuktan kaçınmanın kaderi ve takdiri sorgulamak, Allah’ın rezzak (rızık veren) sıfatına tam güvenmemek anlamına gelebileceği yorumu yapılır.

Diğer ve yaygın bir görüş: Birçok İslam alimine göre, mevcut çocukların veya ailenin temel geçimini (yiyecek, barınma, sağlık, eğitim) ciddi şekilde tehdit edecek bir yoksulluk durumunda, geçici süreliğine doğum kontrol yöntemlerine başvurmak caiz görülmüştür. Buradaki mantık, “zararı defetmek” prensibidir. Zaten çocuğun temel hakları olan nafakasını karşılayamama riski varken, sorumluluğu almamak da bir ihtiyattır.

“Konfor” meselesi: “Geçim sıkıntısı” ile “konforlu yaşayamamak” arasında fark vardır. Fıkıh kitaplarında, asgari geçim standardını (temel ihtiyaçlar) korumak için alınan tedbirlerle, lüks ve refah seviyesini korumak için alınan tedbirler farklı değerlendirilir. Birincisi çoğunlukla makul görülürken, ikincisi için aynı ruhsat verilmeyebilir. Sizin “çocuğumu en iyi şekilde yetiştireyim” düşünceniz, bu bağlamda birçok çağdaş alim tarafından makul ve sorumlu bir ebeveynlik anlayışı olarak değerlendirilmektedir. Bu, saygısızlık değil, verilen nimetin (çocuğun) hakkını verme kaygısıdır.

2. Sizin Mantıki İtirazlarınızın Değerlendirmesi

Sorunuzda çok haklı olduğunuz noktalar var:

“Allah akıl vermiş, ona göre plan yapmak”: Kesinlikle doğru. İslam, insana akıl ve irade vermiş, ondan bu aklı kullanarak (tefekkür) tedbir (tedbir) almasını beklemiştir. “Tevekkül”, tedbiri aldıktan sonra Allah’a güvenmektir. Hiç tedbir almadan “Allah verir” deyip sorumluluktan kaçmak, tembellik veya “kaderi bahane etmek” olarak görülür. Sizin “bilerek lades yapmak” benzetmeniz bu açıdan isabetlidir.

“8-9-15 çocuk yapalım mı?” sorusu: Bu, dini bir emir değil, bir yorumun abartılı bir sonucudur. İslam’da çocuk sayısı konusunda bir sınır yoktur, ancak bu “mümkün olduğunca çok yapın” anlamına da gelmez. Kalite (çocuğun hakkıyla yetiştirilmesi) nicelikten (sayıdan) önce gelir. Peygamberimizin dönemindeki toplumsal ve ekonomik şartlar ile günümüzün karmaşık, eğitim ve sağlık maliyetlerinin çok yüksek olduğu dünyası aynı değildir.

“Bir çocuğu en iyi şekilde yetiştirme” düşüncesi: Bu, son derece saygıdeğer ve sorumlu bir yaklaşımdır. Bir çocuğa vereceğiniz sevgi, ilgi, eğitim ve maddi imkan, kalabalık bir ailede bölünecektir. Modern psikoloji ve pedagoji de, çocuğun sağlıklı gelişimi için yeterli maddi ve manevi kaynağın önemini vurgular. Bu, Allah’a saygısızlık değil, O’nun emanetine (çocuğa) karşı sorumluluğun gereğidir.

Sonuç ve Kişisel Değerlendirme

Tek bir doğru yoktur. Aile planlaması ve çocuk sayısı kararı; dini inançlar, ekonomik şartlar, sosyal çevre, anne-babanın fiziksel ve psikolojik sağlığı, mevcut çocukların hakları gibi birçok faktörün bir arada değerlendirilmesi gereken kişisel ve ailevi bir karardır.

Sizin endişeleriniz, sorumlu bir yetişkin ve potansiyel ebeveyn olarak aklınızı kullandığınızı gösteriyor. “Allah verir” inancı, umut ve güven kaynağı olmalı, sorumluluktan kaçış bahanesi olmamalıdır.

Bu konuda kendinizi suçlu veya eksik hissetmeyin. İslam dini, “zarar vermemek” ve “zararla karşılaşmamak” (ed-dararu yüzâl) prensibini temel alır. Ailenizin ve mevcut/potansiyel çocuklarınızın refahını düşünmeniz, bu prensibin bir gereğidir.

Karar verirken, içinize sinen, sizi vicdanen rahatsız etmeyen ve ailenizin gerçeklerine uygun bir yolu seçmek en doğrusudur. Farklı dini görüşleri araştırmaya devam edebilir, aklınıza ve vicdanınıza en çok yatan, sizi daha iyi ve sorumlu bir insan yapan yolu tercih edebilirsiniz.

Özetle, sizin mantığınız ve sorduğunuz sorular, insani ve İslami bir sorumluluk anlayışıyla örtüşmektedir. Bu konuda kendinize güvenin ve aileniz için en doğru olduğuna inandığınız kararı, Allah’a olan güveninizi kaybetmeden, aklınızı kullanarak vermeye devam edin.

Dini Siteler

BENZER KONULAR:

0
2025-12-25T17:57:00+03:00 0 Answers 37 views
1

Leave an answer