Dinin insanın anlam arayışına nasıl bir katkı sunduğunu bunu tevhit ve islamın evrenselliğiyle açıklayınız

Heyecan ve meni

Dinin insana katkisi

İnsan, anlam arayan ve anlamla yaşayan bir varlıktır. Anlam onun için bir
ihtiyaçtır. Anlam arayışı da bu ihtiyacın bir dışavurumudur. Sonuç olarak,
insanlar, ben neyim, nereden geldim, nereye gideceğim, niçin varım, nasıl hareket
etmeliyim, hangi davranışlar iyi, hangileri kötüdür gibi sorulara sahiptir. İnsanın
doğasında merak ve anlama duygusu vardır. Bu merakla, düşünmekte ve
sorgulamaktadır. Bazen daha iyiyi aramak için, bazen bir şeyi anlamak için,
bazen de yaşadığı hayatın olumsuzluklarını değiştirmek için arayışını
sürdürmektedir. Bu arayışa çeşitli cevaplar verilebilir. Hatta her bireyin bu soruya
vereceği farklı yanıtlar vardır. Bu yanıt bazen dini bir düşünceyle ilgili
olabileceği gibi, bazen de kişisel bir felsefeyle veya amaçla da ilgili olabilir.
Seçilen her amacın, onu seçen kişiye sunduğu derin anlamlar vardır ki kişi bu
sebeple o amacı takip eder ve peşinden gider. İnsanın anlam şemasını zaman
olmuş mitler doldurmuş, zaman olmuş dinler bu ihtiyaca cevap vermiştir. Bazen
de bunlar dışındaki başka unsurlar devreye girmiştir. Ancak insanın bu bitmeyen
anlam arayışı hep var olmuştur. Bu insanın anlam ihtiyacının bir göstergesidir.
Hatta bazen hayatın bir anlamının olmadığı düşünülmüştür. O yüzden bazılarına
göre belki de yaşamın anlamı, anlamsız olduğudur. Anlamı varsa da bunu biz
bilemeyiz.
İnsanın hayatında bir gerçek olarak kendisini hissettiren dini inançlar,
bireyin davranışlarını etkileyerek bütün hayatını kuşatmaktadır. İnsanlığın tümü
düşünüldüğünde, dinin, insan hayatında, kendini hissettiren evrensel bir olgu
olduğunu çok az kişi inkâr edecektir. Dinin insanın varoluşuyla başlayan varlığı
insanla birlikte sürüp gidecek gibi görünmektedir. Din, arzularıyla, istekleriyle,
hedefleriyle insanı bir bütün olarak saran ve onu kuşatan bir unsurdur. İnsanın
her türlü arzusunda bir şekilde kendisine yer edinmektedir.