Share
Abdest Hakkında Geniş Bilgi
Question
Abdest İle ilgili Tüm Bilgiler

A- Abdestin Tanımı Ve Mahiyeti
B- Abdestin Önemi Ve Yararları
C- Abdest Çeşitleri Ve Abdestsiz Yapılması Caiz Olmayan İşler
D- Abdest İle İlgili Temel Terimler
E- Abdestin Farzları
F- Abdestin Sıhhat (Geçerlilik) Şartları
G- Abdestin Sünnetleri Ve Âdabı
H- Abdestin Mekruhları
I- Abdesti Bozan Ve Bozmayan Durumlar
J- Abdest Almanın Şekli
İslamda Abdest
A. Abdestin Tanımı Ve Mahiyeti
Türkçede bir tür dini temizliği ya da ibadet temizliğini anlatmak için kullanılan “abdest“, farsça âb (su) ve dest (el) kelimelerinden oluşan “el suyu” anlamına gelen birleşik bir sözcüktür. Arapça karşılığı, temizlik, parlaklık ve güzellik anlamına gelen “vudû”‘dur. Abdest alınan suya “vadû”‘, abdest alan kişiye “mütevaddi”‘ denir. Fıkıh terimi olarak ise abdest, belirli uzuvları usulüne uygun olarak su ile yıkamak ve bazılarını İse eldeki su ıslaklığı ile meshetmekten ibaret bir ibadet temizliği demektir. Fıkıhta abdeste tahâret-i suğrâ (küçük temizlik), gusüle de tahâret-i kübrâ (büyük temizlik) denir. Abdest almayı gerektiren hallere hades-i asğar (küçük kirlilik), gusulü gerektiren hallere de hades-i ekber (büyük kirlilik) adı verilir. Abdeste elverişli suyun bulunmaması halinde veya böyle suyu kullanma imkânı olmayan durumlarda teyemmüm edilir.
Hıristiyanlık, Yahudilik ve diğer bir kısım dinlerde de abdest benzeri bazı temizlik ‘Şİemlerine rastlanır. Genellikle âyine bağlı olan bu temizlik çeşitlerinde sembolik yön a9’r basar. Hz. Peygamberin bir defasında
su isteyerek abdest uzuvlarını üçer defa yıkadıktan sona, “İşte bu, benim ve benden Önceki peygamberlerin abdestidir” buyurmuş olması (İbn Mâce, Taharet, 47), İslâm bilginlerine göre abdestin sırf İslâmiyete özgü hükümlerden olmayıp geçmiş semavi dinlerde de mevcut olduğunun bir delilidir. Ancak, bu hükmün yalnız peygamberler hakkında geçerli olduğu yahut onların ümmetlerini de kapsadığı hususu tartışmalıdır.
Abdestin ne zaman ve nerede farz kılındığı hususunda ilk bakışta çatışan iki delil vardır. Şöyle ki: Kur’ân-ı Kerîm’de abdestle İlgili hükmü açıklayan, “Ey iman edenler! Namaza kalktığınızda yüzlerinizi, dirseklerinize kadar kollarınızı yıkayın, başlarınızı mesnedin ve topuklara kadar ayaklarınızı yıkayın… Eğer su bulamazsanız temiz toprakla teyemmüm edin…” (ei-Mâide 5/6) mealindeki âyetin Medine döneminde nazil olduğu bilinmektedir. Öte yandan, namazın Mekke döneminde miraç gecesi farz kılındığı, Cebrail’in Hz. Peygamber’e namaz ve abdesti öğreterek birlikte abdest alıp namaz kıldıkları ve söz konusu ayetin nüzulünden önce asla abdestsiz namaz kılınmadığı hususunda siyer bilginleri ittifak etmişlerdir. Bu iki durumu uzlaştırmak üzere, abdestin ilgili âyetle farz kılındığı, daha önceleri ise namaz için abdest almanın mendup olduğu yolunda münferit görüşler ileri sürülmüşse de İslâm bilginlerinin büyük çoğunluğu abdestin önce Mekke döneminde (miraç gecesi) namazla birlikte farz kılındığını, zikredilen âyetin ise mevcut bir hükmün önemine binaen teyit ve takriri sadedinde ve bunun yanısıra su bulunmadığı takdirde toprakla teyemmüm edilmesi hükmünü bildirmek için indiğini kabul ederler. Böylece abdest, üzerinde ihtilaf söz konusu olmayacak kesin ve müstakil bir nassa dayandırılmış olup, namaza bağlı tali bir hükümmüş gibi düşünülerek zamanla önemsenmez hale gelmesi ve ihmal edilmesi ihtimali ortadan kaldırılmıştır. Bu görüşü desteklemek üzere, anılan âyet nazil oluncaya kadar Rasulullah’ın abdest almadan hiç bir iş yapmadığı ve hatta konuşmadığı yönündeki bir rivayet de delil olarak zikredilir.
Abdestin meşruiyeti (dini bir hüküm oluşu) Kur’ân-ı Kerim’in yanısıra sünnet ve icma-i ümmet ile de sabittir. Nitekim Hz. Peygamber “Allah, hiçbirinizin abdestsiz iken abdest almadan kılacağı namazı kabul etmez” mealindeki (Buhârî, Vudû’, 2) hadisinde ve benzen hadislerde bu husus vurgulanmış; İslâm ümmeti de abdestin Rasulullah zamanından beri dinin temel hükümlerinden olduğunu kabul edegelmiştir.
B. Abdestin Önemi Ve Yararları
Abdest başlı başına bir maddî temizlik özelliği taşımakla ve sağlık açısından faydalar içermekle beraber, herşeyden önce bir manevî temizlik işlemi ve manevî arınma yoludur. Abdestin, fıkıh terminolojisinde, maddî kirlilikten temizlenmeyi belirten
“necasetten tahâref’in değil, manevî kirliliği İfade eden “hadesten tahâref’in bir türü sayılması da onun bu özelliğini gösterir. Peygamberimizin, “Kim emrolunduğu gibi abdest alır ve emrolunduğu şekilde namaz kılarsa, geçmiş günahları af olunur” (Buhârî, Vudû’, 28), “Bir kimse abdest alıp, yüzünü yıkayınca, yüzündeki azalarının İşlediği bütün günahları su damlalarıyla birlikte akıp gider ve kendisi de tertemiz olur” {Müslim, Taharet, 11) ve benzeri hadisleri bunun delilidir,
Kur’ân-ı Kerîm’de ve Hz. Peygamber’in hadislerinde temizlik ve arınmanın Önemi üzerinde ısrarla durulmuştur. Bunun yanısıra, abdest İslâmiyet’te en önemli ibadet olan ve günün belli vakitlerinde edâ edilen namazın ön şartı olarak farz kılınmasıyla müslümanların her zaman ve düzenli biçimde maddî ve manevî temizlik İçinde bulunmaları hedeflenmiştir. Vücudun dış etkilere daha açık ve dolayısıyla kirlenme ihtimali daha çok olan yerlerinin sık sık yıkanmasının genel temizlik ve sağlık açısından temin edeceği yararlar açıklamaya lüzum göstermeyecek kadar çoktur. Bunların yanında abdestin insan sağlığı bakımından temin edeceği diğer maddî faydaların bazılarına şöyle değinilebilir:
1- Ağız, vücutta mikropların en kolay ürediği yerdir. O halde Rasûl-i Ekrem’in abdest alırken ağız ve diş temizliğine (“sivâk”) özen gösterilmesi yönündeki tavsiyesine uyan bir müslüman için abdestin vücutta mikropların üremesini önleme açısından ne kadar önemli olduğu ortadadır.
2- Vücut doku ve hücrelerinin iyi beslenebilmesi İçin kan dolaşımını sağlayan damarların tabii esnekliklerinin korunmasında ve damar sertlikleri ile tıkanmalarının önlenmesinde abdest çok olumlu bir rol oynar. Ağız, burun ve diğer yakın bölgelerin su ile teması da özellikle beyinde kan dolaşımının güçlenmesi açısından çok yararlıdır. İnsan vücudunda bütün hücrelerin çevresinde belli bir oranda bulunan ve vücut bütününde normal durumlarda hissedilmeyecek derecede denge arz eden statik bir elektrik vardır. Havada oluşan elektriklenme, Özellikle zamanımızda yaygın olarak kullanılan plastikten yapılmış giyim eşyaları, taşıt araçları vb. şeyler vücudun dış yüzünde aşırı elektron artışına sebep olur. Bu durum, sinir sistemi üzerinde ciddi rahatsızlıklar doğuracağı gibi, deri altındaki minik kasların yorulması ve esnekliklerini kaybetmesi sebebiyle yüzde ve diğer yerlerde kırışıklık ve sarkmalara da yol açar. Vücuttaki statik elektriğin fazlasını atmanın yollarından biri de su ile yıkanmak veya toprağa temas etmektir. Bu İse abdest İle teyemmümün vücudun elektrostatik dengesini korumadaki rol ve önemini açıkça göstermektedir.
Bütün bu maddî yararların üstünde olmak üzere, abdestin, kendine özgü kuralları içinde namaz ibadetini ifa için Yüce Allah’ın huzurunda bulunacak olan müminin gönü! ve ruh temizliğine hazırlık yapmasını sağlayıcı, maddi temizlik ile manevi temizliği bütünleştirici bir anlam taşıdığına dikkat etmek gerekir.
Benzer Konular:
Answers ( 12 )
H. Abdestin Mekruhları
“Abdestin mekruhları” denilince, kısaca abdestin sünnetlerini ve âdabını terketme tarzındaki fiiller kasdedilir. Fıkıh eserlerinde bu tür davranışlar arasında özellikle şunlara dikkat çekilmiştir:
1- Abdest alırken suyu gereğinden fazla veya az kullanmak.
2- Suyu abdest uzuvlarına hızlı çarpmak.
3- Lüzumsuz yere konuşmak.
4- İhtiyacı yokken başkasından yardım ve su dökmesini istemek.
5- Temiz olmayan yerde abdest almak.
I. Abdesti Bozan Ve Bozmayan Durumlar
a- Abdesti bozan durumlar:
Aşağıdaki durumlardan biri ile abdest bozulur:
1- İdrar veya dışkı yollarından idrar, dışkı, meni, mezi, vedi, kan, kurtçuk, solucan, taş gibi ister mutad isterse mutad olmayan sıvı veya katı bir madde yahut arkadan yel çıkması. Mâlikîler sağlıklı durumda iken çıkan mutad dışı maddelerden ötürü abdestin bozulmayacağına hükmetmişlerdir.
Erkek veya kadının ön veya arkasına fitil, pamuk, parmak, tıbbi cihaz gibi bir maddenin katılıp çıkarılması İle de, bir şey bulaşmamış bile olsa Hanbelîler’e göre abdest bozulur. Hanefi mezhebinde bu gibi durumlarda ihtiyaten abdestin tazelenmesi tavsiye edilmiştir. Erkek veya kadının cinsel organlarına iyice katılmış pamuk veya bezin dış kısmına idrar ıslaklığı ulaşırsa abdest bozulur, ulaşmamışsa iç kısımdaki kalan yaşlık abdeste zarar vermez.
Ön veya arkadan ilaç vb. bir madde zerkedildiğinde, dışarıya bir şey çıkmadıkça abdest bozulmaz,
2- İdrar veya dışkı yollarının dışındaki bir yerden kan, irin ve benzeri necis bir maddenin çıkması. Ağızdan çıkan akıcı haldeki kan, tükürükten fazla veya ona eşit ise abdesti bozar, aksi halde bozmaz. Diğer uzuvlardan çıkan kan, çıktığı yerin çevresine dağıtmadığı müddetçe abdesti bozmaz. Yaradan çıkan irin ve sarısu da böyledir; yaranın çevresine yayılmadığı takdirde abdesti bozmaz. Çıktığı yerin dışına kendiliğinden yayılmayan sıvının silinmesi halinde abdest bozulmaz. Vücuttaki kabarcıklardan çıkan safi su hakkında iki görüş vardır. Sahih görülen görüşe göre bu, kan hükmündedir, abdesti bozar. Diğer görüşe göre ise bu, abdesti bozmaz; bazı hastalıklara yakalananlar için kolaylık bulunduğundan bir kısım fıkıh bilginleri, zaruret halinde, bu son görüşle amel edilmesinde sakınca olmadığını belirtmişlerdir.
Şâfiîler’e ve Mâlikîler’e göre, idrar ve dışkı yollarının dışındaki bir yerden kan, İrin ve benzen şeylerin çıkmasından Ötürü abdest bozulmaz.
Hanbelîler’e göre vücuttan çıkan bu maddelerin çok olması halinde abdest bozulur, az olması halinde bozulmaz. Azlık ve çokluğun ölçüsü kişinin yapısına ve olayın özelliğine göre değişir.
3- Ağız dolusu kusmak. Ağız dolusu kusulan şey, İster yemek ister safra, ister kan olsun, bunlar abdesti bozar. Balgam ise, tükürük hükmünde olup abdesti bozmaz. Ağız dolusu sayılmasının ölçüsü, zorlamadan ağızı kapatamayacak durumda olmaktır. Bİr yerde azar azar gelip toplamı ağız dolusu olunca İmâm Ebû Yusuf’a göre, farklı yerlerde bile olsa, miktarı ağız dolusu ve sebepleri aynı olunca İmâm Muham-med’e göre abdest bozulur. Hanbelî mezhebinde de çok miktarda kusmakla abdest bozulur; bir önceki maddede olduğu gibi Hanbelîler “çok” olmaya göre hüküm vermişler, ağız dolusu şeklinde bir ölçü koymamışlardır. Mâlikî ve Şâfiîler’e göre kusmak ile abdest bozulmaz.
4- Kan akmaksızın doğum yapmak. Esasen doğum yapan kadından kan gelmemesi nadir bir durumdur; Hanefîler’den Ebû Yusuf ve Muhammed’e ve diğer bazı fakih-lere göre bu durumdaki kadın lohusa hükmünde sayılmadığı dolayısıyla kendisine gusül gerekmediği için, abdesti bozan durumlar arasında ayrıca anılmıştır.
5- Namazda yakınındakilerin duyabileceği Ölçüde sesli olarak gülmek. Hanefîler’e göre rükûlu ve secdeli bir namazda sesli olarak gülmek abdesti bozar. Cenaze namazında, şükür veya tilavet secdesi yaparken sesli gülmek ile ise abdest bozulmaz. Henüz buluğ çağına ulaşmamış çocuğun rükûlu ve secdeli namazda sesli gülmesi ile de abdest bozulmaz. Hanefîler’in dışındaki mezheplerce namazda gülmekle abdestin bozulması hükmü benimsenmemiştir.
6- Bayılma, delirme, sarhoş olma ve uyuma gibi şuurun kontrolüne engel olan durumlar. Uyku dışındaki şuur kaybına yol açıcı durumların süresi ve o esnada kişinin konumu ne olursa olsun, abdest bozulur. Uyku halinde ise temel ölçü, kişinin farkında olmadan abdestinin bozulmasına (yel çıkmasına) elverişli bir konumda bulunup bulunmayışıdır. Dört mezhebe göre, yatarak derin uykuya dalan kişinin abdesti bozulur. “Uyuma” olarak nitelenemeyecek olan uyku İle uyanıklık arasındaki hal abdesti bozmaz.
Hanefîler’e göre, yan yatarak, bağdaş kurarak, dizlerini dikerek, ayaklarını yana yatırıp (kadınların namazdaki oturuşu gibi) oturarak uyumak abdesti bozar. Makadı yerleştirerek uyuma halinde abdest bozulmaz; bu şekilde uyuyan kişi, düşme eğilimi belirdiğinde makadı yerden kalkmadan uyanmışsa abdesti bozulmaz, aksi halde düşmemiş, bile olsa bozulur. Yine bir şeye dayanarak uyuyan kişinin dayandığı şey çekiliverse düşecek durumda ise (iyice yerleşmemişse) abdesti bozulur. Secde ve rükû gibi namaz duruşlarından birinde uyuma halinde abdest bozulmaz. Şafiî mezhebi de bu konuda makadın iyice yerleşmiş olup olmayışını esas almıştır ve bu itibarla Hanefî mezhebine yakındır. Ancak oturuş şekilleri ile İlgili olarak iki mezhepte farklı görüşler vardır, meselâ bağdaş kurarak oturup uyuma halinde ŞâfİÎ mezhebine göre abdest bozulmaz.
Mâlikî mezhebine göre, uzun süreli de olsa hafif uyku ile abdest bozulmaz, kısa süreli olsa da ağır uyku İle abdest bozulur. Hanbelî mezhebi bu konuda Mâlikî mezhebine yakındır: Kural olarak uyku abdesti bozar; ancak ayakta yahut oturarak uyuyan kişinin uykusu âdeten çok az sayılacak ölçüde ise abdesti bozulmaz. Her halükârda uykusunun abdestini etkileyip etkilemediği hususunda tereddüde düşen kişinin abdestini yinelemesi tavsiye edilmiştir.
7- Fahiş mübaşeret. Hanefîler’e göre kadına sırf dokunmakla abdesül bozulmaz; ancak mezi gelmese bile fahiş mübaşeret ile abdest bozulur. Fahiş mübaşeret, erkeğin intişar halindeki cinsel organı ile kadının cinsel organının çtplak olarak veya aralarında sıcaklığın hissedilmesini engelleyecek giysi vb. bulunmaksızın birbirine değmesi demektir. İntişar halinde iken çıplak olarak kucaklaşma da fahiş mübaşeret kapsamında sayılmıştır. İmâm Mu-hammed’e göre mezi gelmediği takdirde fahiş mübaşeret ile abdest bozulmaz. Şâfiîler’e göre, erkeğin, nesep, süt ve sihri hısımlık yoluyla mahremi olanlar dışında kalan bir kadının tenine şehvet duyma sözkonusu olmasa bile çıplak olarak dokunması ile her İkisinin de abdesti bozulur. Mâlikîler ile Hanbelîler, kadının tenine dokunmakla abdestin bozulması hükmünü cinsel haz duyma durumu, ile sınırlandırmışlardır. Dolayısıyla diğer ayrıntılar bir yana bu iki mezhep normal durumlarda erkeğin kadına dokunmasıyla abdestin bozulmayacağı noktasında Hanefî mezhebi ile birleşmektedir.
Bu sayılan durumların dışında:
* Hanefîler’in dışındaki üç mezhepte cinsel organı ellemekle abdest bozulur. Bu hüküm Mâlikîler’de erkeğin kendi cinsel organını ellemesi durumu ile sınırlandırılmış, Şâfiîler’de ve Hanbelîler’de makada da şami! kılınmıştır; başka ayrıntılar da sözkonusudur.
* Hanbelî mezhebine göre deve eti yemekle abdest bozulur.
* Hanbelîler’in çoğunluğuna göre (kısmen veya tamamen) cenaze yıkamakla abdest bozulur.
* Mâlikî mezhebinde yaygın görüşe göre, abdest aldığını kesin olarak bilmekle beraber daha sonra abdestinin bozulup bozulmadığı konusunda tereddüde düşen kimsenin abdesti bozulmuş sayılır. Diğer üç mezhebe göre bu durumda abdest bozulmaz. (Abdestinin bozulduğunu kesin olarak bilmekle beraber daha sonra abdest alıp almadığı hususunda tereddüde düşen kişi ise dört mezhepe göre abdestsiz sayılır.
b- Abdesti bozmayan durumlar:
“Abdesti bozan durumlar” başlığı altında açıklanan sebeplerden biri bulunmayınca abdest bozulmaz. Bununla birlikte, bu konuda tereddüde yol açabilecek olan ve dört mezhebe göre abdesti bozmayan bellibaşlı durumlara aşağıda işaret edilecektir:
1- Ağlamak, gözden yaş gelmek.
2- Çıktıkları yerin çevresine dağıtmadıkları sürece vücudun bir yerinden kan, İrin ve sarısu çıkması.
3- Kabuk bağlamış bir yaranın kabuğunun kan çıkmaksızın düşmesi ve yaradan deri parçasının kopması.
4- Mayasıl rutubeti ve parmak pişikleri.
5- Tükrük ve sümüğe çok az miktarda kan karışması.
6- Ağız dolusu olmaksızın kusmak (Hanbelîler’de bu “çok sayılmayacak kadar kusmak” şeklinde ifade edilmiştir).
7- Ağız dolusu balgam kusmak. Bu İmâm Ebû Hanîfe’ye ve İmâm Muhammed’e göredir; İmâm Ebû Yusufa göre içerden (cevf) gelen ağız dolusu balgam abdesti bozar.
8- Vücudun bir yerindeki yaradan kurt düşmesi.
9- Işınlan elma veya ayva gibi sert bir meyve veya kullanılan misvak üzerindeki akıcılığı olmayan kan.
10- Sivrisinek ve pire gibi haşarattan birinin doluncaya kadar emdiği kan. Sülüğün doluncaya kadar emip de düştüğü zaman kendisinden akacak kadar olan kan abdesti bozar.
11- Namaz kılarken ayakta, rükûda, secdede veya diz üstü oturur vaziyette uyumak.
12- Namaz dışında veya cenaze namazında veyahut tilavet secdesi yaparken sesli olarak gülmek.
13- Namaz kılarken sessiz olarak gülmek.
14- Tırnak kesme, bıyık kırpma, saç tıraşı olma.
Abdestin bozulup bozulmamasıyla ilgili görüş ayrılığı bulunan konularda ihtiyatlı davranmak daha uygundur. Meselâ, Hanefî mezhebine mensup bir kişi, kendi mezhebine göre abdesti bozmayıp başka mezheplere göre abdesti bozan bir halde bulunuyorsa, ihtilâftan kurtulmak için abdestini yenilemelidir. Özellikle imam olanların bu hususlara daha çok özen göstermeleri gerekir.
J. Abdest Almanın Şekli
Usul ve âdabına uygun ve dört mezhepçe farz sayılan hususları içeren bir abdest şu şekilde alınır: Abdestin, kirli suların elbiseye sıçramayacağı temiz bir yerde alınmasına özel dikkat gösterilir. Mümkünse Kıb-le’ye yönelinir. Önce abdest azalarında suyun temasını engelleyecek hamur, sakız, boya gibi maddeler temizlendikten sonra, abdeste eûzu ve besmele ile başlanır. “Niyet ettim Allah rızası için abdest almaya” diye niyet edilerek eller bileklere kadar üç defa yıkanır. İki elin parmak aralarının iyice yıkanmasına dikkat edilir, yüzük varsa ileri geri oynatılır. Misvak veya fırça İle, bunlar yoksa sağ elin parmaklarıyla dişler temizlendikten sonra, ağız sağ avuca alınan su ile üç defa çalkalanır. Üç defa da yine sağ elle buruna su çekilir ve sol elle burun temizlenir. Bu işlemler sırasında oruçlu olmayan kimse avucu-na bol su alarak suyun ağız ve burunun her yerine ulaşmasını sağlar; oruçlu olanın ise daha tedbirli davranarak suyun boğaza kaçmamasına dikkat etmesi gerekir. Sonra yüz üç kere yıkanır. Sakalı olan kimse parmaklarını alttan yukarı sakalın arasına geçirerek kıl diplerine suyun ulaşmasını sağlar. Bundan sonra önce sağ kol, sonra da sol kol dirsekler dâhil olmak üzere üçer defa yıkanır. Sağ el ıslatılarak başın üstü meshedilir. Başın dörtte birini meshetmek Hanefî ve Şafiî mezhebine göre yeterli ise de, bu mezheplerde iki elle tamamının meshedilmesi sünnettir. Mâlikî ve Hanbelî mezheplerinde başın tamamını meshetmek farzdır. Eller yine ıslatılarak baş parmaklarla kulakların dış kısımları şahadet parmakları veya serçe parmaklar ile iç kısımları meshedildikten sonra her iki elin arkası ile boyun meshedilir (Hanefîler dışındaki mezheplerde boyun meshedilmez). Önce sağ, sonra sol ayak topuklarla birlikte üçer defa yıkanır. Parmak aralarının yıkanmasına dikkat edilir. Kur’ân-ı Kerîm’de anılan dört farzın buradaki sıraya göre (yüzün yıkanması, kolların yıkanması, başın meshedilmesi, ayakların yıkanması) yerine getirilmesine, bu işlemler arasına başka işle meşgul olarak ara verilmemesine, yıkanacak uzuvlara su dökmekle yetinmeyip avuç içini bunların üstünden geçirmeye özen gösterilir. Abdestten sonra kelime-i şehâdeti söylemek, oruçlu olmayan kişi için kıbleye yönelerek abdest alınan sudan bir miktar içmek ve Kadir sûresini okumak abdestin âdâbındandır.
Kur’ân-ı Kerîm’de abdestle ilgili hükmü açıklayan, “Ey inananlar! Namaza kalktığınızda yüzlerinizi, dirseklere kadar kollarınızı yıkayın, başlarınızı meshedin ve topuklara kadar ayaklarınızı yıkayın” (el-Mâide 5/6) meâlindeki âyet, Medine döneminde nâzil olmuştur.
Abdesti şöyle düşünebiliriz: Namaz kıldığımız zaman Rabbimizin huzurunda olmuş oluruz. O sırada adeta şöyle demiş oluruz Rabbimize; Rabbim senin huzuruna geldim. Temiz olanları seversin, ben de senin huzuruna tertemiz olarak geldim.
Arapça’da abdest olarak bilinen abdest, Müslümanlar tarafından namaz (salah) veya Kuran’ın okunması gibi belirli ibadetlerle uğraşmadan önce yapılan bir ritüel arınma uygulamasıdır. Abdest, beden ve ruh temizliğini sembolize ettiği ve kişiyi Allah ile olan bağına hazırladığı için İslam’da büyük önem taşımaktadır. İşte abdest hakkında geniş bilgi:
Abdestin belirli ayrıntılarının ve uygulamalarının İslam’daki farklı düşünce okulları (mezhepler) arasında biraz farklılık gösterebileceğini not etmek önemlidir. Abdestin özel gereklilikleri ve uygulamaları hakkında daha ayrıntılı rehberlik için bilgili bir alime danışmanız veya kendi mezhebinizin öğretilerine başvurmanız tavsiye edilir.