İsra ve Miraç

Question

İSRA VE MİRAC

Nebî sallallahu aleyhi ve sellem, İslâm davetinin, bir taraftan başarı, öte taraftan da işkence ve baskı arasında yol aldığı ve umut ışıklarının uzak ufuklarda belirmeye başladığı bir süreçten geçerken İsrâ ve Mirac olayı gerçekleşti.

Bu olayın zamanı konusunda farklı görüşler ortaya atılmıştır. Bunları şöylece sıralayabiliriz:

1. İsrâ, Yüce Allah’ın, Allah Rasûlü’ne nübüvveti bahşettiği yılda gerçekleşmiştir. Taberî bu görüşü tercih etmiştir.

2. Peygamberliğin gelişinden beş yıl sonra vuku bulmuştur. Bu da Nevevi ve Kurtubi’nin tercihidir.

3. Nübüvvetin 10. yılı Recep ayının 17. gecesi olmuştur.

4. Hicretten 16 ay önce yani nübüvvetin 12. yılı Ramazan ayında gerçekleşmiştir.

5. Hicretten 14 ay önce yani nübüvvetin 13. yılı Muharrem ayında yaşanmıştır.

6. Hicretten bir yıl önce yani nübüvvetin 13. yılı Rebîulevvel ayında vuku bulmuştur.

Bu görüşlerden ilk üçü şu gerekçeyle reddedilmiştir: Hatice radıyallahu anhâ, nübüvvetin 10. yılı Ramazan ayında, henüz beş vakit namaz farz kılınmadan önce vefat etmişti. Beş vakit namazın İsrâ gecesinde farz kılındığı konusunda da herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır. Geri kalan üç görüşten birini diğerlerine tercih etmeyi gerektirecek bir gerekçe görememekteyim. Ancak İsrâ süresinin bağlamı, İsrâ’nın epey geç bir dönemde gerçekleştiğini göstermektedir.

Öte yandan hadis imamları bu olayın ayrıntılarını da rivayet etmişlerdir. Biz bunları şöyle özetleyebiliriz: İbn Kayyim el-Cevziyye şunları söyler:

“Doğru olan görüşe göre, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, gece vakti, Cebrail eşliğinde Burak adlı bir bineğe binerek, bizzat bedeniyle Beytü’l-Makdis’e kadar götürülmüş (isra), orada inmiş ve peygamberlere imamlık yaparak namaz kıldırmış ve Burak’ı, mescid kapısının halkasına bağlamıştır.

Ardından aynı gece Beytü’l-Makdis’ten dünya semasına çıkarılmış tir. Cebrail de onun için göğün kapısının açılmasını istemiş ve kapı ona açılmıştır. Allah Rasûlü orada insanlığın atası Hz. Âdem’i görmüş, ona selam vermiş, Hz. Âdem de onun selamına karşılık vererek peygamberliğini onaylamıştır. Ayrıca Yüce Allah ona, sağ tarafında cennetliklerin ruhlarını, sol tarafında da cehennemliklerin ruhlarını göstermiştir.

Peşinden Allah Rasûlü ikinci kat göğe yükseltilmiş ve buranın kapısının ona açılması için talepte bulunulmuştur. Orada da Yahya b. Zekeriyya’yı, İsa b. Meryem’i görmüş ve onlarla buluşarak selam vermiş, onlar da selamına karşılık vermişler, onu hoş karşıladıktan sonra peygamberliğini tasdik etmişlerdir.

Daha sonra üçüncü kat göğe çıkarılan Rasûlullah, orada Yusuf’u görmüş, ona selam vermiş, Yusuf da onun selamına karşılık vererek hoş karşılamış ve peygamberliğini ikrar etmiştir.

Sonra da dördüncü kat göğe çıkarılmış ve orada Idris’i görmüş, ona selam vermiş, İdris de selamına karşılık vermiş, onu hoş karşılayarak peygamberliğini onaylamıştır.

Ardından beşinci kat göğe yükseltilmiş ve orada Hârûn b. İmrân’ı görmüş, ona selam vermiş, o da selamına karşılık vermiş, onu hoş karşılamış ve peygamberliğini onaylamıştır.

Peşinden altıncı kat göğe çıkarılmış ve orada Musa b. İmrân’la buluş muş, ona selam vermiş, o da selamına karşılık vermiş, onu hoş karşılayarak peygamberliğini tasdik etmiştir.
Allah Rasûlü oradan ayrılırken Hz. Musa ağlamaya başlamıştı. Bunun üzerine ‘Niçin ağlıyorsun?’ diye soruldu. O da ‘Ağlıyorum, çünkü ben den sonra gönderilen bir gencin ümmetinden cennete girecek olanlar, benim ümmetimden cennete girecek olanlardan daha fazla’ diye cevap vermiştir.

Daha sonra yedinci kat göğe çıkarılmış ve orada İbrahim aleyhisselâm ile buluşmuştur. Ona selam vermiş, o da ona karşılık vermiş ve hoş karşıladıktan sonra peygamberliğini ikrar etmiştir.

Ardından Sidretü’l-Müntehâ’ya yükseltilmiştir. Sidre ağacının yemişleri, (Yemen’in) Hecer bölgesinin testilerine; yaprakları da fillerin kulaklarına benziyordu. Daha sonra altın kelebeklerle etrafı kuşatıldı, nurla doldu ve renklere bürünerek bir anda değişime uğradı. Onun için, Allah’ın mahlûkatı arasında güzelliğinden dolayı onu tarif edebilecek hiç kimse yoktur.

Peşinden ona Beyt-i Ma’mur gösterildi. Her gün oraya yetmiş bin me lek tek seferlik giriyor ve bir daha dönmüyordu. Sonra da Allah Rasûlü cennete girdirildi. Orada inciden dağlar vardı. Toprağı da misktendi. Derken kalemlerin yazı yazarken çıkardığı cızırtıları duyabileceği bir seviyeye kadar yükseltildi.

Daha sonra Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Cebbâr olan Allah Teâlâ’nın huzuruna yükseltildi. Aralarında iki yay uzunluğu hatta daha kısa bir mesafe kalacak ölçüde O’na yaklaştı. Allah da o anda kuluna vahyedeceğini vahyetti ve ona elli vakit namazı farz kıldı. Allah Rasûlü dönerken Hz. Musa’ya uğradı. O da ‘Allah sana neyi emretti?’ diye sordu. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ‘Elli vakit namazı’ diye cevap verince Hz. Musa ‘Senin ümmetin buna dayanamaz, Rabbine geri dön ve ümmetin için bunu hafifletmesini niyaz et’ dedi. Allah Rasûlü bu sırada Cibril’e, bu ko nuda onun görüşünü öğrenmek istercesine baktı. O da ‘Olur, sen nasıl is tersen’ anlamında işaret etti. Daha sonra Cibril onu yükseltti ve nihayetin de Cebbâr olan Allah Teâlâ’nın huzuruna kadar çıkardı. -Buhârî’nin bazı rivayetlerdeki lafzı böyledir.- Yüce Allah da bu elli vakitlik namazdan on vakti kaldırdı. Ardından Allah Rasûlü yine Hz. Musa’ya indirildi. Hz. Peygamber durumu ona haber verince, Hz. Musa yine ‘Yeniden Rabbine dön ve biraz daha hafifletmesini niyaz et’ dedi. Bunun üzerine Rasûlullah sal lallahu aleyhi ve sellem, Allah azze ve celle ile Hz. Musa arasında defalar ca gidip geldi ve nihayetinde namaz vakitleri beşe indi. Beş vakte indikten sonra da Hz. Musa ona bir daha dönüp hafifletme talebinde bulunmasını söylemiş, ancak Allah Rasûlü ‘Artık Rabbimden utanıyorum, onun için buna razı olup teslimiyet göstereceğim’ buyurmuştur. Daha sonra oradan uzaklaşınca bir münadi; Ben farzımı yürürlüğe koydum ve kullarımın üzerindeki yükü hafiflettim’ diye seslenmiştir.”

Bazı rivayetlerde Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in bu yolculukta da göğsünün yarıldığı ve bazı olaylara tanık olduğu ifade edilmektedir. Şöyle ki:

Allah Rasûlü’ne süt ve içki sunulmuş, o da sütü tercih etmiş ve bunun üzerine kendisine “Fıtrata yöneldin veya fıtratı seçtin. Eğer içkiyi tercih etseydin, ümmetin yoldan çıkardı” denilmiştir.

Öte yandan Rasûlullah, Sidretü’l-Müntehâ’nın temelinden çıkan dört nehir görmüştür. Bunların ikisi açık, ikisi de gizli idi. Açık olanlar Nil ve Fırat’ın asıl kaynakları; gizli olanlarsa cennetteki iki nehirdi. Belki de o sırada Nil ve Fırat’ın görülmesi, İslâm’ın bu iki bölgeye hâkim olmasına işaretti. Doğrusunu en iyi Allah bilir.

Ayrıca hiç gülmeyen, yüzünde umut ışığı ve tebessüm belirmeyen cehennem bekçisi Mâlik’i de görmüştür.

Yetimlerin mallarını haksızca yiyenlere de tanık olmuştur. Deve dudağı gibi dudakları olan bu kişilerin ağızlarına attıkları avuç dolusu büyüklüğündeki alev topları makatlarından çıkıyordu.

Yine Allah Rasûlü, faiz yiyenleri de kocaman göbekleri olduğu için yerlerinden kıpırdayamayan kimseler olarak görmüştür. Firavun hanedanı da ateşe sokulurken bunların üzerlerine basıp geçmektedirler.

Zina edenleri de önlerinde tertemiz, taze bir etin yanı sıra; kokuşmuş kupkuru bir et bulunan ve o tertemiz, taze eti bırakarak kokuşmuş eti yiyen kimseler olarak görmüştür.

Allah Rasûlü, kocalarına ait olmayan (zina mahsulü) çocuklarım, onlarınmış gibi gösteren kadınların da göğüslerinden asıldıklarına şahit ol muştur.
Öte yandan Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem (İsrâ yolunda) giderken Mekkelilere ait bir kervan görmüş, kervandakilere ait kaçmış olan bir devenin yerini onlara göstermiştir. Dönüş yolunda da aynı kervana uğramış, onların uyuduğu bir esnada üzeri örtülü kaplarından, sularından içmiş, daha sonra da kabı örtülü bir vaziyette bırakmıştır. Bu olay, İsrâ gecesinin sabahında Allah Rasûlü’nün iddiasının doğruluğuna bir delil sayılmıştır.

Yine İbn Kayyim el-Cevziyye şunları söyler: “Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, kavminin arasında sabaha çıkıp da Allah azze ve celle’nin kendisine göstermiş olduğu büyük mucizeleri onlara haber verince, onu sert bir dille yalanlamaya ve büyük eziyetler edip zarar vermeye başladılar. Bu çerçevede ondan Beytü’l-Makdis’i anlatmasını istediler. Allah Teâlâ, onu, gözünün rahat görebileceği bir şekilde önüne getirdi; o da Beytü’l Makdis’in temel özelliklerinden bahsetmeye başladı ve müşrikler, ona en küçük bir itirazda bile bulunamadılar. Ayrıca onlara, İsrâ yolculuğuna çıkarken ve dönerken karşılaştığı bir kervandan; kervanın ne zaman döneceğinden ve başında bulunan deveden de bahsetti. Yaşananlar gerçekten de Allah Rasûlü’nün dediği gibi olunca, bu durum müşrikleri daha da hırçınlaştırdı ve zalimler inkârda direttiler.”

Öte yandan insanlar bu hâdiseyi yalanlarken Ebû Bekir es-Siddik ra diyallahu anh’ın tasdik etmesi sebebiyle onun es-Siddîk ismini aldığı belirtilmektedir.

Bu yolculuğun sebebine ilişkin en özlü ve en muazzam ifade, Allah Teâla’nın “..âyetlerimizden bir kısmını göstermek için…” sözüdür. Allah’ın, peygamberler hakkındaki değişmez yasası (sünnetullah) budur. Nitekim Hz. İbrahim’le ilgili olarak “Böylece biz, İbrahim’e göklerin ve yerin melekûtunu (muhteşem varlıklarını gösteriyorduk ki, kesin inananlar dan olsun buyurmuştur. Ayrıca Hz. Musa’ya şöyle buyurmuştur: “Bunları sana en büyük mucizelerimizden (bir kısmını) gösterelim diye yaptık.

Kaynak: Siyeri Nebi

Dini Siteler

BENZER KONULAR:

About Dini Soru Cevap

Her soru cevap verilmeye değerdir, yeter ki aynı konu bize sorulmuş olmasın ve kurallara uygun sorulsun. Lütfen soru yollamadan önce aynı konu var mı diye \\\\"ARAMA\" yapınız. Konu altına yazılan sorulara öncelik tanıyoruz.. Bilginize

Follow Me

Answer ( 1 )

    1
    2026-01-15T13:44:39+03:00

    İsrâ ve Mirac Olayı

    İsrâ ve Mirac, Hz. Muhammed’in (s.a.v.) peygamberlik döneminde yaşadığı olağanüstü bir olaydır. Bu mucize, İslam davetinin hem sıkıntılı hem de umutlu bir döneminde gerçekleşmiştir.

    Olayın Zamanı

    İsrâ ve Mirac’ın ne zaman gerçekleştiği konusunda çeşitli görüşler vardır:

    Nübüvvetin başlangıç yılı

    Nübüvvetin 5. yılı

    Nübüvvetin 10. yılı, Recep ayının 17. gecesi (en yaygın kabul)

    Hicretten 16 ay önce, Ramazan ayında

    Hicretten 14 ay önce, Muharrem ayında

    Hicretten 1 yıl önce, Rebîulevvel ayında

    Bu görüşlerden ilk üçü, Hz. Hatice’nin (r.a.) vefatının namaz farz kılınmadan önce olması nedeniyle tartışmalıdır. Çünkü beş vakit namazın İsrâ gecesinde farz kılındığı konusunda İslam alimleri arasında görüş birliği vardır.

    Olayın Özeti

    İbn Kayyim el-Cevziyye’nin aktardığına göre:

    İsrâ (Gece Yolculuğu): Hz. Muhammed (s.a.v.), Cebrail eşliğinde Burak adlı binekle Mescid-i Haram’dan Mescid-i Aksa’ya götürüldü. Orada peygamberlere imamlık yaparak namaz kıldırdı.

    Mirac (Göğe Yükseliş): Aynı gece Mescid-i Aksa’dan göğe yükseltildi:

    1. Kat Gök: Hz. Adem’i gördü

    2. Kat Gök: Hz. Yahya ve Hz. İsa’yı gördü

    3. Kat Gök: Hz. Yusuf’u gördü

    4. Kat Gök: Hz. İdris’i gördü

    5. Kat Gök: Hz. Harun’u gördü

    6. Kat Gök: Hz. Musa’yı gördü

    7. Kat Gök: Hz. İbrahim’i gördü

    Sidretü’l-Münteha: Yedinci kat göğün ötesinde, meleklerin bile geçemediği sınır noktasına ulaştı.

    Allah’ın Huzuruna Çıkış: Burada Allah ile arasında “iki yay uzunluğu kadar” bir mesafe kalacak şekilde yakınlaştı.

    Beş Vakit Namazın Farz Kılınışı: Önce elli vakit namaz emredildi. Hz. Musa’nın (a.s.) tavsiyesi üzerine Hz. Peygamber Allah’tan hafifletme talebinde bulundu ve nihayetinde beş vakte indirildi. Ancak sevap olarak elli vakit gibi kabul edileceği bildirildi.

    Yolculukta Görülenler

    Süt ve İçki: Hz. Peygamber sütü tercih etti. Bu, “fıtratı seçtin” şeklinde yorumlandı.

    Dört Nehir: Sidretü’l-Münteha’dan çıkan Nil, Fırat ve cennet nehirleri.

    Cehennem Sahneleri:

    Yetim malı yiyenler

    Faiz yiyenler

    Zina edenler

    Zina mahsulü çocukları kocalarına nispet eden kadınlar

    Cehennem Bekçisi Malik: Hiç gülmeyen melek.

    Mekkelilerin Tepkisi ve Kanıtlar

    Hz. Peygamber olayı anlatınca:

    Beytü’l-Makdis’in tasviri: Allah, Mescid-i Aksa’yı Hz. Peygamber’e gösterdi, o da detaylı anlattı.

    Kervanın haberi: Gidiş ve dönüşte gördüğü kervanın detaylarını bildirdi.

    Kaçan devenin yeri: Kaybolan bir devenin yerini haber verdi.

    Bu kanıtlara rağmen müşrikler inanmadı. Ancak Hz. Ebû Bekir hemen tasdik ettiği için “es-Sıddîk” (çok doğrulayan) lakabını aldı.

    Olayın Hikmeti

    Kur’an’da belirtildiği gibi, amaç Allah’ın ayetlerinden bir kısmını göstermekti (İsrâ, 17:1). Tıpkı Hz. İbrahim’e ve Hz. Musa’ya gösterildiği gibi, peygamberlere Allah’ın kudretinin büyük mucizelerle gösterilmesi ilahi bir sünnettir.

    Bu olay, Hz. Peygamber’in manevi makamının yüceliğini, İslam’ın evrenselliğini ve beş vakit namazın önemini vurgular. İsrâ ve Mirac, İslam inancında peygamberlik mucizelerinin en büyüklerinden biri olarak kabul edilir.

    Best answer

Leave an answer