Share
Müminin artığı şifadır sözü hadis midir, kaynağı nedir?
Question
“Müminin artığı, mümin için şifadır.” diye bir hadis var mıdır?
Arapça Yazılışı: سؤر المؤمن شفاء
Müslümanın artığı müslümana şifadır hadisin kaynağı
Halk arasında müminin arttığı şifadır sözünün hadis olduğunu söylerler bu doğru mudur hadisi ise sıhhat derecesi nedir?
Musa Salih hadis değilse kime aittir neden söylenir?
Peygamberlerin alimlerin ve Müslümanların arttığı konusunda dini hüküm nedir şifa yönü var mıdır?
CEVAP:
1. “Müminin artığı şifadır” sözü hadis midir?
Kaynaklarda “Müminin artığı şifadır” şeklinde sahih bir hadis bulunmamaktadır.
Ne Kütüb-i Sitte’de (Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd, Tirmizî, Nesâî, İbn Mâce),
Ne de muteber hadis mecmualarında bu lafızda bir rivayete rastlanır.
Dolayısıyla bu söz hadis değildir.
2. Bu söz kime aittir, neden söylenir?
“Müminin artığı şifadır” ifadesi, muhtemelen halk arasında din kardeşliğini, bereketi ve paylaşımı teşvik etmek için söylenmiş bir atasözü veya menkıbevî sözdür.
Bazı İslâm kültürlerinde, salih bir kimsenin yediği yemekten artan, içtiği sudan kalan, elinin değdiği eşyanın bereketli olacağı inancı yaygındır. Bu anlayışın kaynağı, sahih hadislerde geçen bazı rivayetlerdir (aşağıda açıklanıyor).
3. Peygamberlerin, âlimlerin ve müminlerin artığı hakkında rivayetler
Sahih hadislerde şunlar var:
Peygamber Efendimiz’in artığı (ziyade bıraktığı yemek, su, abdest suyu) bereketlidir.
Enes b. Mâlik (r.a.) anlatıyor:
“Rasûlullah (s.a.v.) abdest aldı. Ashabından bazıları, abdest suyunun damlalarını almak için âdeta yarıştılar. Bu suyu yüzlerine ve bedenlerine sürdüler.” (Buhârî, Vudû, 33; Müslim, Fedâil, 81).
Peygamberimizin tükürüğünü, saçını, mübarek elinin değdiği şeyleri sahabe bereket ve şifa umarak alırdı (Buhârî, Vudû 33; Müslim, Fedâil 126).
Ancak bu Peygamber’e mahsus bir özelliktir. Onun bereketi Allah’ın ona verdiği bir hususiyettir.
4. Müslümanların artığında şifa var mıdır?
Normal bir Müslüman’ın artığında tıbbi veya şer‘î açıdan “mutlaka şifadır” denilemez.
Fakat şu vardır:
Din kardeşinin yemeğini yemek, onunla paylaşmak muhabbet, ülfet ve bereket sebebidir.
Âlimler ve salih kimseler için de halk arasında “artığı bereketlidir” denmesi, onların takvasına duyulan güven ve gönül huzurundan kaynaklanır.
Sonuç:
“Müminin artığı şifadır” sözü hadis değildir, sahih kaynaklarda yoktur.
Peygamber Efendimiz’in artığında bereket ve şifa vardır; bu sahih hadislerle sabittir.
Müslümanların artığında ise dinen “şifadır” denilemez, ama paylaşmak bereket ve kardeşlik getirir.
“Mü’minin artığı şifadır” şeklinde nakledilen söz, hadis kaynaklarında sahih bir hadis olarak geçmez. Kütüb-i Sitte’de veya muteber hadis kitaplarında böyle bir rivayet bulunmamaktadır. Bu sebeple Resûlullah’a (s.a.v.) ait sahih bir hadis değildir.
Menşei (kaynağı):
Bazı tasavvuf ehli, ahlâk kitapları veya halk arasında bu söz, mü’minin bereketli olması, yiyeceğinin israf edilmemesi ve paylaşımın bereket getirmesi manasında aktarılmıştır. Yani daha çok edep ve tevazu boyutuyla dile getirilmiştir.
Dinî bakış açısı:
Mü’minin artığını yemek, onun temizliğine, helalliğine ve bereketine güvenmek açısından güzel görülebilir.
İslam’da mü’minin ikramını kabul etmek, israf etmemek, paylaşmak ve tevazu göstermek teşvik edilmiştir.
Ancak “şifa” kelimesi burada mecazî anlamda kullanılabilir: Yani mü’minin artığında bereket ve manevî fayda vardır.
Tatbiki:
Sağlık açısından sakınca olmayacaksa, mü’min kardeşinin artığını yemek bir tevazu göstergesidir.
Fakat bu bir “dini vecibe” değil, ahlakî bir edep anlayışı olarak uygulanabilir.
Özellikle aile içinde, yakın dostlar arasında bu tür uygulamalar bereket ve kardeşliği artırır.
Özetle:
Bu söz hadis değildir.
Sahih hadislerde ise paylaşma, ikramı kabul etme, bereket ve tevazu konuları çokça geçer.
Mü’minin artığının “şifa” olması, mecazî ve manevî bir anlam taşır; tıbbî açıdan zorlayıcı bir uygulama değildir.
BENZER KONULAR:
- Peygamber efendimizin en etkili şifa duası
- Şifa duası nasıl okunur
- Şifa Duası
- Peygamberimizin okuduğu şifa duaları
- Kurandaki şifa duaları nasıl okunur
- Tümünü görüntüle.
- Şifa Ayetleri Arapça Türkçe
- Hangi dua şifa verir ?
- Peygamberimizin okuduğu şifa duaları
- Rüyada Abla İle Tartışmak Ne Anlama Gelir
- Şifa İçin Kur’an’dan Muska Yapmak
- Tümünü görüntüle.

Answers ( 3 )
1. “Müminin artığı şifadır” sözü hadis midir?
Bu söz sahih hadis kaynaklarında yoktur.
Ne Kütüb-i Sitte’de (Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd, Tirmizî, Nesâî, İbn Mâce),
Ne de muteber hadis mecmualarında böyle bir rivayet bulunur.
Dolayısıyla bu ifade hadis değildir.
2. Menşei (kaynağı) nedir?
Bu söz muhtemelen halk arasında bereket ve paylaşımı teşvik etmek için söylenmiş bir söz veya menkıbevî / tasavvufî bir ifadedir.
Bazı kültürlerde, salih bir kimsenin yediği yemekten veya içtiği sudan kalanın bereketli olacağına inanılmıştır.
3. Sahih hadislerde ne geçiyor?
Peygamber Efendimiz’in artığı (ziyade bıraktığı yemek, su, abdest suyu) hakkında sahih rivayetler vardır.
Enes b. Mâlik (r.a.) şöyle anlatır:
“Rasûlullah (s.a.v.) abdest aldı. Ashabından bazıları abdest suyunun damlalarını almak için âdeta yarıştılar. Bu suyu yüzlerine ve bedenlerine sürdüler.”
(Buhârî, Vudû, 33; Müslim, Fedâil, 81).
Sahabe, Peygamberimizin saçını, tükürüğünü, elinin değdiği şeyleri de bereket ve şifa umarak alırlardı (Buhârî, Vudû 33; Müslim, Fedâil 126).
➡️ Bu özellik sadece Peygamber’e mahsustur.
4. Müslümanların artığında şifa var mıdır?
Normal bir Müslüman’ın artığı için “şifadır” denilemez.
Ancak:
Mü’min kardeşinin ikramını kabul etmek,
İsraf etmemek,
Paylaşmak ve tevazu göstermek, bereket ve muhabbet sebebidir.
Halk arasında “âlimin artığı bereketlidir” gibi sözler, onların takvasına duyulan güven ve manevî bir yakınlık sebebiyle söylenmiştir.
Özetle:
“Mü’minin artığı şifadır” hadis değildir.
Kaynağı daha çok halk kültürü, edep ve tasavvufî anlayıştır.
Peygamber Efendimiz’in artığında sahih rivayetlerle sabit bereket ve şifa vardır.
Müslümanların artığı ise mecazî anlamda “bereket ve muhabbet kaynağı”dır; tıbbî açıdan zorunlu veya dinî bir hüküm değildir.
Bu söz, halk arasında çokça söylenir: “Müminin artığı mümine şifadır.”
Ama hadis âlimlerinin ölçülerine göre sahih bir hadis değildir.
Kaynaklara bakıldığında:
Hadis kitaplarının güvenilir kaynaklarında (Buhârî, Müslim, Tirmizî, Ebû Dâvûd vb.) bu lafızda bir rivayet bulunmaz.
Bazı zayıf rivayet kitaplarında benzeri ifadeler geçse de senedi sağlam değildir.
İbn Hacer el-Askalânî, Aclûnî gibi hadis âlimleri bu sözün “hadis diye meşhur olduğunu ama aslı olmadığını” belirtir. (Aclûnî, Keşfü’l-Hafâ, c. 2, s. 328).
Yani özetle:
Bu ifade hadis değildir, senedi yoktur. Daha çok Müslümanların birbirinin artığını helal görmesi ve kardeşlik bağını anlatmak için söylenmiş bir sözdür.
Müminin artığı şifadır” (المؤمن سؤره شفاء) şeklinde yaygın olarak söylenen söz, muteber hadis kaynaklarında sahih bir hadis olarak yer almaz.
Hadis midir?
Bu ifade, Kütüb-i Sitte (Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd, Tirmizî, Nesâî, İbn Mâce) ve diğer güvenilir hadis kaynaklarında sahih veya hasen bir rivayet olarak geçmez.
Hadis âlimleri bu sözün:
Hadis olarak sabit olmadığını,
Senedinin bulunmadığını,
Halk arasında yaygınlaşmış bir söz olduğunu
belirtmişlerdir.
Bazı zayıf veya mevzu (uydurma) rivayet derlemelerinde benzer anlamlı ifadeler zikredilmişse de, güvenilir bir isnad zinciri yoktur.
Konuyla Karıştırılan Sahih Rivayet
Bu söz bazen şu sahih hadisle karıştırılmaktadır:
“Mümin necis (pis) değildir.”
(إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا يَنْجُسُ)
Bu hadis:
Sahih al-Bukhari
Sahih Muslim
tarafından rivayet edilmiştir.
Bu hadis, müminin zatının necis olmadığını ifade eder; fakat artığının şifa olduğu anlamına gelmez.
Sonuç
“Müminin artığı şifadır” sözü hadis değildir.
Sahih hadis kaynaklarında geçmez.
Hadis diye nakletmek doğru değildir.
En fazla, halk arasında söylenmiş bir güzel söz olarak değerlendirilebilir.