Kürtaj (Çocuk Aldırma) ve Kürtajın Dini Hükmü

Question

İslam’da Çocuk Düşürme / Kürtaj

Döllenme gerçekleştikten sonra rahimde oluşan ceninin dış etki ve müdahale ile düşürülmesi, çok eski dönemlerden beri dinin, ahlâk ve hukukun tasvip etmediği ve önlemeye çalıştığı bir davranış olmakla birlikte çeşitli toplumlarda sık sık karşılaşılan bir olgu olma niteliğini de hiçbir zaman yitirmemiştir.

Nitekim

Yahudilikte çocuk düşürme yasaklandığı gibi buna sebebiyet veren kimse anne de olsa cezalandırılmıştır.

Hıristiyanlıkta da çocuk düşürme büyük günah kabul edilmiş ve bunu yapan kimse öteden beri kilise geleneğinde cinayet işlemekle itham edilmiş ve ciddi bir tepki görmüştür.

İslam’da da durum böyledir. insan hayatının korunması, İslam dininin beş temel ilke ve amacından biri olduğu gibi insanın en şerefli varlık olduğu, insanın saygınlığı ve dokunulmazlığı da İslam’ın ısrarla üzerinde durduğu ana fikirlerden biridir. İnsanın yaşama hakkı, erkek spermi ile kadın yumurtasının birleştiği ve döllen menin başladığı andan itibaren Allah tarafından verilmiş temel bir hak olup artık bu safhadan itibaren anne baba da dahil hiçbir kimsenin bu hakka müdahale etmesine izin verilmemiştir. Çünkü cenin yaşama hakkını anne babasından değil, doğrudan Yüce Yaratan’dan alır. Anne babanın başlangıçta çocuk sahibi olup olmamakta irade leri ve seçme hakları varsa da gebeliği önleyici tedbir ve yöntemleri kullanmalarına dinen izin verilmişse de artık gebelik teşekkül ettikten sonra doğacak çocuğun hayatı na son verme hakları yoktur.

Kur’an’da çocuk düşürmeyle ilgili özel bir hüküm bulunmaz. Ancak ayet ve hadislerde yer alan genel prensipler ve özel hükümler anne karnındaki ceninin dinen meşru sayılan haklı bir gerekçe olmadan düşürülmesine ve gebeliğe son verilmesine müsaade etmez. “Çocuklarınızı yoksulluk korkusuyla öldürmeyin.” (el-En’âm, 6/151; el-Isrå, 17/31) ayetinin dolaylı ifadesi, Hz. Peygamber’in kasten çocuk düşürmeyi cinayet olarak adlandırıp bunu işleyen veya sebep olanın maddi tazminat ödemesine hükmetmesi; rızık, kader ve tevekkülle ilgili dinî telkin ve emirler bir anlamda anne karnındaki çocuğun hayat hakkını da güvence altına almaya mâtuf emir ve ted birlerdir. İnsanın cenin hâlinde iken dahi, yani döllen me-doğum arasındaki safhasından itibaren -belirli kurallar çerçevesinde- vücûb (hak) ehliyetine sahip olmasının anlamı budur. Bu itibarla Islâm hukukunda, tıbbi bir zaruret bulunmadıkça anne karnındaki çocuğun düşürülmesi ve aldırılması -anne baba tarafından yapılmış veya yaptırılmış olsa bile- cinayet (suç) olarak adlandırılıp ha ram sayılmıştır.

Çocuk düşürmenin genel ilke olarak dinî hükmü böyle olmakla birlikte, sperm ve yumurtanın hangi safhadan itibaren cenin sayılacağı ve dinen-hukuken koruma al tına alınacağı, ceninin bulunduğu safhaya göre çocuk düşürmenin cezasında, hatta günahında bir farklılığın olup olmayacağı İslam hukukçuları arasında tartışmalıdır. Kur’an’da ceninin anne karnındaki yaratılış safhalarından bahsedilmekle birlikte (el-Mu’minûn, 23/12-14) bu safhaların ruhun üflenişiyle bir ilgisinin olup olmadığı konusunda açıklama bulunmaz. Hz. Peygamber’in bir hadisinde anne karnındaki çocuğa 40’ar günlük üç dönemden yani 120. günden sonra ruh üfleneceğinden söz edilir (Buhârî, “Bed’ü’l-halk”, 6). Ruhun üflenmesinin ilk kırk günden sonra vuku bulduğuna işaret eden hadisler de vardır (Müslim, “Kader”, 2,4; Müsned, III, 397). Âyetin dolaylı ifadesinin yanı sıra bu hadisler, bir de fakihlerin dönemlerinde cenin hakkındaki tıbbi bilgileri bu konuda farklı ölçü ve görüşlere sahip olmalarına zemin hazırlamıştır.

Aralarında bazı Hanefilerin de bulunduğu bir grup İslâm hukukçusu 120 günden önceki, bazı Malikî ve Hanbeli fakihleri ise kırk günden önceki çocuk düşürmeleri, tam oluşmuş bir çocuk düşürme saymama eğilimindedirler. Ancak söz konusu hukukçuların böyle düşünmesi, ceninin anne karnında geçirdiği safhalar, döllenme ve çocuğun oluşumu konusunda, dönemlerinin tabii icabı olarak yeterli tıbbi ve teknik bilgiden yoksun olmaların dan kaynaklanmaktadır. Çünkü bu gruptaki hukukçular yukarıda zikredilen hadisten hareketle ceninin ancak 120 günden sonra canlılık kazandığı ve teşekkül ettiği, bundan önce ceninin cansız veya belirsiz bir halde ruh üflenmeyi beklediği  kanaatindedirler. Bu belirsizlik, biraz da çocuk düşürmenin dinî hükmü açısından ruhun üflenmesinden önceki dönemle sonraki dönem arasın da ayırım yapma ihtiyacı, bu fakihleri birinci safha için mekruh, ikinci safha için haram hükmünü vermeye sevk etmiştir. Diğer bir ifadeyle bu konuda toleranslı bir tavır sergileyenler, çocuk düşürmenin hükmünün ilk günlerden ruh üflenme vaktine doğru gidildikçe mekruhtan harama doğru bir değişme göstereceği, ruh üflenme saf hasından; yani kimilerine göre 40. ya da 120. günden itibaren de haram hükmü içine gireceği şeklinde bir açık lama getirmişlerdir.

Ceninin canlılığının, mahiyetini hiçbir zaman bilemeyeceğimiz ruhun üflenmesiyle aynı şey olduğunu iddia etmek mümkün değildir. Böyle bir iddia içermeksizin belirtmek gerekirse, günümüzde ulaşılan ayrıntılı tıbbi bilgiler ceninin döllenmeden itibaren ayrı bir canlılık ve bütünlük kazandığını, safha safha oluşum ve yaratılışının tamamlandığını, ilk birkaç haftadan itibaren organlarının teşekkül ettiğini, hatta kalp atışlarının hissedildiğini ortaya koymaktadır. Böyle olunca ilk 120 gün içindeki çocuk düşürmeleri, cinayet ve günah olan çocuk düşürme fiilinin kapsamı dışında tutmak mümkün görünmemektedir. Nitekim İslam hukukçularının çoğunluğu hangi safhada olursa olsun çocuk düşürmeyi câiz görmezler. Mezheplerde hâkim görüş de budur. Meselâ Gazzali, ilk dönemden itibaren çocuk düşürmenin câiz olmadığını ve cinayet olduğunu söyler..

Ruh üflendikten sonra çocuk düşürmenin veya aldırmanın haram olduğunda ve bu davranışın cinayet telakki edileceğinde İslam âlimleri görüş birliğindedir. Ancak annenin hayatını kurtarma gibi tıbbi ve kesin bir zaruret ortaya çıkmışsa o zaman anne karnındaki ceninin tıbbi bir müdahale ile alınması câiz görülür. Fakat bu konuda anne babanın karar vermesinden ziyade bilgi ve uzman lığına güvenilen Tıp doktorlarının kararının esas alınması doğru olur.

Kürtaj Kefareti Gurre

Cenine karşı bir cinayet işlenmesi hâlinde gurre ta bir edilen bir ceza-tazminat ödenir. Gurrenin miktarının, sünnetteki tatbikat örneğinden (EbûDâvûd, “Diyât”, 19; Tirmizî, “Diyât”, 15) yola çıkarak beş deve, -altın ve gümüşün o asırdaki değerine göre- yaklaşık 212,5 gr altın veya 1785 gr (Hanefîlere göre 1487,5 gr) gümüş olduğu görülmektedir. Gurre, ceninin mirası kabul edilir ve düşmesine sebep olan kimse hariç vârisleri arasında paylaştırılır. Gurrenin ödenmesi için çocuk düşürmenin kasten veya hata ile olması, anne veya baba tarafından işlenme si fark etmez. Şâfiî ve Hânbelî fakihleri gurre ile birlikte kefaret ödenmesini de gerekli görürler. Bu hükümler de İslam’ın insan hayatına verdiği değerin açık bir göstergesidir.

Çağımızda zengin Batılı ülkelerin malî ve fikrî desteğiyle başlatılan ve özellikle gelişmekte olan ülkelerde yürütülen nüfus ve aile planlaması kampanyaları ve bu yöndeki yoğun propagandalar aileleri, özellikle de kadınları etkilemekte ve giderek çocuk aldırma (kürtaj) toplumumuzda yaygınlaşmaktadır. Fazla çocuk sahibi olmayı kınayan çevre baskısı da istenmeyen gebeliklerde kürtajı bir çözüm olarak algılamayı kolaylaştırmaktadır. Evlilik dışı ilişkilerin artması ve müsamaha görmeye başlaması da yine kürtajın yaygınlaşma sebeplerinden biridir. Batı ülkelerinde, toplumsal ve ahlâkî yapıdaki bozukluk kürtajın serbest bırakılması yönünde kampanya ve baskıları arttırıyorsa da toplumsal sağduyu ve kilise çevreleri bunun açık bir cinayet olduğunu, kürtajın serbest bırakılmasının birçok sakınca taşımasının yanı sıra bir insanlık suçu sayılması gerektiğini açıkça ifade etmektedir.
Bu yönde yapılan propagandalar özgürlük, ülke kalkınması, dengeli gelir paylaşımı, mevcut çocukların daha iyi yetişmesi gibi iddialar içerse de kürtajın dinen ve ah laken ağır bir cinayet ve suç olduğu açıktır. İslam dini gebeliği önleyici tedbirler almayı hoş görmüş ve eşlerin diledikleri zaman ve sayıda çocuk sahibi olmalarına imkân vermiş, fakat başlamış bulunan gebeliği sona erdir meyi ve anne karnında döllenmiş yumurtayı imha etmeyi ise cinayet ve büyük günah saymıştır. Zira, başlangıçta da ifade edildiği gibi, hayatı ve ölümü yaratan Allah’tır. Anne ve baba insan hayatı ve neslin devamı için sade ce bir vasıtadır. İslâm’ın aldığı bütün tedbirler, yaptığı telkin ve teşvikler, netice itibarıyla insanın hayatını ve saygınlığını koruma, dünya ve ahiret mutluluğunu temin etme amacına yöneliktir.

BENZER KONULAR:

About Dini Soru Cevap

Her soru cevap verilmeye değerdir, yeter ki aynı konu bize sorulmuş olmasın ve kurallara uygun sorulsun. Lütfen soru yollamadan önce aynı konu var mı diye \\\\"ARAMA\" yapınız. Konu altına yazılan sorulara öncelik tanıyoruz.. Bilginize

Follow Me

Answers ( 2 )

    2
    2024-01-08T18:10:44+03:00

    Kürtaj, gebelik sonlandırma işlemidir ve genellikle istenmeyen bir gebeliği sona erdirmek amacıyla yapılan cerrahi bir prosedürdür. İslam dini, genellikle kürtajı istenmeyen bir durumda caiz görmemektedir. İslam’da genel olarak hayatın kutsallığına, doğmamış bir bebeğin yaşam hakkına ve onun korunmasına büyük önem verilir.

    İslam’a göre, gebeliğin sonlandırılması, özellikle anne veya bebek için ciddi sağlık sorunları veya hayati riskler varsa, tıbbi bir zaruret durumunda olabilir. Ancak, istenmeyen bir gebeliği sadece sosyal, ekonomik veya başka sebeplerle sonlandırmak İslam’ın genel prensiplerine uygun değildir.

    İslam dini, anne ve babanın yaşam hakkına ve sağlığına büyük önem verirken, aynı zamanda doğmamış bir çocuğun da yaşam hakkını korumayı amaçlar. Bu nedenle, genellikle İslam’a göre kürtaj, istenmeyen bir durum dışında caiz görülmez.

     

    Best answer
  1. Hoca
    1
    2024-01-08T18:11:56+03:00

    İslam’da, kürtaj, gebeliğin sonlandırılması anlamına gelir. Kürtaj, İslam hukukunda büyük günahlardan biri olarak kabul edilir.

    İslam hukukunda, insan hayatı, anne karnındayken bile kutsal kabul edilir. Bu nedenle, annenin hayatını korumak dışındaki hiçbir sebeple gebeliğe son vermek caiz değildir.

    Kürtajın caiz olduğu durumlar şunlardır:

    Annenin hayatının tehlikede olduğu durumlarda: Annenin hayatını kurtarmak için, gebeliğe son vermek caizdir.
    Cinsel saldırı veya akraba evliliği gibi durumlarda: Annenin veya çocuğun sağlığına veya ruh sağlığına ciddi zarar verecek bir durumun söz konusu olduğu durumlarda, gebeliğe son vermek caizdir.
    Kürtajın caiz olmadığı durumlar şunlardır:

    Annenin hayatının tehlikede olmadığı durumlarda: Annenin hayatının tehlikede olmadığı durumlarda, gebeliğe son vermek caiz değildir.
    Annenin veya çocuğun sağlığına veya ruh sağlığına zarar vermeyecek durumlarda: Annenin veya çocuğun sağlığına veya ruh sağlığına zarar vermeyecek durumlarda, gebeliğe son vermek caiz değildir.
    Kürtaj yaptıran kişi, büyük günah işlemiş olur ve tövbe etmesi gerekir.

    Diyanet İşleri Başkanlığı’nın kürtaj ile ilgili görüşü de bu doğrultudadır. Diyanet İşleri Başkanlığı’nın görüşüne göre, anne ve çocuğun hayatını korumak dışındaki hiçbir sebeple kürtaj yaptırmak caiz değildir.

    Kürtaj, hem anne hem de çocuk için ciddi sağlık riskleri taşır. Kürtaj, anne karnındaki bebeğin ölümüne neden olur. Kürtaj, ayrıca, anne adayının enfeksiyon kapma, kanama, kısırlık gibi sağlık sorunlarına yol açabilir.

    Bu nedenle, kürtaj yaptırmadan önce, tüm riskleri dikkatlice düşünmek gerekir.

Leave an answer