İSLAM’DA EVLİLİK VE DÜĞÜN ADABI

Yüce dinimiz İslam, sadece iman esaslarından bahseden bir din değildir. Bununla beraber, sadece insanları namazla, oruçla, hacla, zekâtla hayatını sınırlandıran bir din de değildir. O hem ferdi, hem de toplumu ilgilendiren ve bütün hayatı içine alan bir dindir. Bundan dolayıdır ki “Ben müslümanım” diyen herkes müslümanlığının gereğini yerine getirmek, her işini ve her hareketini İslama göre ayarlamak zorundadır. Yaşadığımız hayatın her alanıyla ilgilenen, kurallar koyan dinimiz evlilik ve düğünlerimiz konusunda da bizi uyarmış, tavsiyelerde bulunmuş ve yol göstermiştir. Kur’an-ı Kerim’de Yüce Allah:

وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ    وَإِمَائِكُمْ إِن يَكُونُوا فُقَرَاء يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِه وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

“İçinizden bekârları, kölelerinizden ve cariyelerinizden salih olanları evlendirin. Eğer fakir iseler Allah onları lütfüyle zengin eder. Allah geniş nimet sahibidir, bilendir.”[1]  buyurmuştur. Peygamber Efendimiz de Hadis-i Şeriflerinde: “Kişi evlenmekle dininin yarısını tamamlamış olur. Diğer yarısı için de Allah’tan korksun.”[2], “Nikahı ilan edin. Onu mescitlerde yapın. Düğünlerde eğlenin.”[3] buyurmuştur. Aişe validemiz genç bir kızı evlendirmişti de, Allah Resulü (sav): “Ey Aişe! Orada ne gibi bir eğlence vardı? Ensar eğlenceden hoşlanır.”[4] buyurdular.

Bu ve buna benzer emir ve tavsiyeler bize gösteriyor ki; meşru ölçüler içerisinde düğünlerde eğlenmek, neşelenmek normal karşılanmıştır. Ancak İslam’ın ruhuna aykırı, içerisine haram karışmış eğlencelerin yapılması ve düğünlerde içkili ziyafetler verilmesi uygun karşılanmamıştır. Nitekim Peygamberimiz; “Allah’a ve Ahiret gününe iman eden kimse içki bulunan sofraya oturmasın.”[5] buyurmuşlardır.

Allah ve Resulünün gösterdiği bu altın prensipler ışığında icra edilen düğün merasimleri hep hayırla neticelenmiş, İslamî kurallar üzerine kurulan aileler, mutlu olmuş, hep sağlam ve dimdik ayakta kalmıştır. Ancak, bugün toplumumuz, bu güzelliklere hasret kalmış, yapılan merasimlerimiz çoğunlukla sahte nezaketlerle, nemelazımcılıklarla, ele güne karşı ayıp olmasın düşünceleriyle donatılmıştır. Dini, milli, örf ve adetlerimiz rafa kaldırılmış, bilerek veya bilmeyerek, o Allah’ın meşru kıldığı merasimlere yabancıların her türlü adetleri sokulmuştur.

Bununla beraber bizim kültürümüz, sevinirken dahi başkalarını rahatsız etmemeyi şiar edinmiştir. İnsanların şehevi duygularını tahrik eden, şarkılarla bütün bir köyü veya beldeyi yahut mahalleyi rahatsız eden, “Bugün benim günüm, başkası ne yaparsa yapsın” düşüncesiyle etrafına zarar veren, oluşturulan araba konvoylarında korna sesleriyle huzur ve asayişi temelinden sarsan anlayışa, ne Allah, ne de insanlar razı olur.

Bir ailenin temeli içkiyle sarhoşlukla atılırsa, bunun neticesi toplumumuzda tamir edilmez yaralar açar. İşte düğünlerimizi icra ederken neticelerini de iyi düşünmek zorundayız. Peygamber Efendimiz; “Herhangi bir iş, eğer besmeleyle başlanmazsa sonu ebterdir.”[6]  buyuruyor.

O halde, Allah’ın rızasını kazanma gayretindeysek düğünlerimizi İslamî kurallara uygun olarak yapalım. Bütün işlerimizde olduğu gibi, düğün gibi önemli ve hayırlı bir işimize de besmele ile başlayalım ki, neticesi hayırlı olsun.

————————–

[1] Nur Suresi, 32

[2] Mişkat-ül Mesabih  c.2, s.161

[3] Tirmizi, Ahmed, Tac c.2, s.301

[4] Buhari, Ahmed, Tac c.2, s.301

[5] Tirmizi, Edeb, 43/2801

[6] El-Camiüs Sagir