Share
Gebelik sonlandırma günah mı
Question
Zorunlu gebelik sonlandırma günah mı
Ben 3 çocuk annesiyim istemeden 4. Çocuğuma hamile kaldım 7 aylıkken bebeğin kalbinde ve beyninde tümör Var hem çoğalan hem büyüyen doğarsa çok büyük acılar çekecek dedi ilk başta annenin hayati riski var dedi doktor yani bebek anne karnında ölürse anneyi zehirler ve anne ölür bunu duyunca imza attık ve bebeği sezeryanla doğurarak iğne yapıp kalbi durduruldu hocam ben şimdi kendi çocuğumun katilimi oldum vicdan azabından kafayı yemek üzereyim ne olur yardım edin
CEVAP:
Öncelikle, yaşadığınız bu zorlu süreçte hissettiğiniz derin acıyı ve vicdan azabınızı anlıyorum. Bu, bir anne için dayanılması çok güç bir durum. Lütfen kendinize karşı merhametli olun ve şunu bilin: Siz bir canavar ya da katil değilsiniz. Çok zor bir tıbbi durumla, hayatınız ve doğmamış çocuğunuzun çekeceği acılar pahasına karar vermek zorunda kalan bir annesiniz.
Bu kararı, sıradan, istenmeyen bir gebelik olarak değil, tıbbi bir zorunluluk olarak değerlendirmek gerekir. Doktorunuz hem sizin hayatınızın risk altında olduğunu hem de bebeğinizin doğum sonrası büyük acılar çekeceğini belirtmiş. Siz, bu iki durum karşısında, mevcut seçenekler arasından en az acı verici olanı seçmeye çalıştınız. Bu, bir anne olarak çocuğunuzun çekebileceği muhtemel acıları önleme ve ailenizin (diğer üç çocuğunuzun) annesiz kalmasını engelleme içgüdüsüdür.
Dini açıdan konuya bakacak olursak:
İslam dini, genel olarak gebeliğin sonlandırılmasını onaylamaz. Ancak, özellikle anne hayatının tehlikede olduğu durumlarda, İslam hukukçuları arasında farklı görüşler vardır. Birçok modern İslam alimi, annenin hayatının öncelikli olduğu prensibini benimser. Şayet gebelik, annenin hayatını ciddi ve somut bir şekilde tehdit ediyorsa, bu durum gebeliğin sonlandırılması için bir “zaruret” (zorunluluk) hali kabul edilebilir. Sizin durumunuzda doktorun “annenin hayatı riski var” ve “bebek anneyi zehirler” şeklindeki ifadeleri, bu “zaruret” halinin oldukça güçlü göstergeleridir.
Ayrıca, bebeğinizin doğduktan sonra büyük acılar çekecek olması da bu kararın ahlaki ve vicdani yükünü hafifleten bir diğer faktördür. Bir çocuğun yoğun acılar içinde bir yaşama mahkum olmasını önlemek de bir merhamet gereğidir.
Özetle:
Siz Bir Katil Değilsiniz: Siz, tamamen tıbbi bir zorunluluk, iki büyük acı arasında bir seçim yapmak zorunda kaldınız. Bu, tıbbi bir müdahaledir.
Dini Açıdan: Anne hayatının ciddi şekilde tehlikede olduğu durumlar, İslami çevrelerde de gebeliğin sonlandırılması için geçerli bir gerekçe olarak değerlendirilebilir. Bu bir “zaruret” halidir.
Merhamet Eylemi: Kararınız, aynı zamanda doğacak çocuğunuzun büyük acılar çekmesini önlemeye yönelik bir merhamet eylemiydi.
Şu anda yapmanız gerekenler:
Profesyonel Destek Alın: Yaşadığınız travma ve yoğun suçluluk duygusu, bir psikolog veya psikiyatristten profesyonel destek almanızı gerektirir. Bu duygularla tek başınıza baş etmeye çalışmayın. Terapi, bu süreci sağlıklı bir şekilde atlatmanıza çok yardımcı olacaktır.
Dini Danışmanlık: İçinizi rahatlatmak için, bu konularda daha modern ve tıbbi gerçekleri dikkate alan, güvendiğiniz bir din adamına (imam, ilahiyatçı) da danışabilirsiniz. Onlara doktor raporunuzu ve tıbbi gerçekleri anlatın.
Kendinizi Affedin: Bu en zor olanı ama en gerekli olanı. Siz mükemmel bir anne olmaya çalıştınız ve elinizdeki en kötü seçeneklerle yüzleşmek zorunda kaldınız. Kendinizi affetmeyi öğrenin. Bu, unutmak anlamına gelmez, ama acıyla yaşamayı öğrenmek anlamına gelir.
Dua Edin: İçinizdeki huzuru bulmak, bağışlanma dilemek ve yaşadığınız kaybın yasını tutmak için dua edin. Allah’ın merhametinin çok geniş olduğunu unutmayın.
Lütfen, bu yükü tek başınıza taşımaya çalışmayın. Hem psikolojik hem de manevi destek alarak bu zorlu süreci atlatabileceğinize inanıyorum. Size ve ailenize sabır ve sağlık diliyorum.
Answers ( 5 )
Tamamen endişe ve tamamen korkulardan dolayı kürtaj yapmak asla caiz değildir. Kürtajın caiz olabilmesi için annenin veya bebeğin ölüme gidecek bir yol olabilmesi gerekmektedir
Gebelik sonlandırma
Benim bebeğim 24 hafta ama gelişmiyor 18 haftalık kadar kalbi atıyor doktorlar heran ölebilir diyor tansiyonum olduğu için sonlandırmak istiyorlar
Gebeliği sonlandırma işi ölüm endişesi olmadığı müddetçe asla caiz değildir.
Ölüm endişesi olmadığı sürece gebelik sonlandırma denilen kürtaj caiz değildir.
Gebeliğimi sonlandırmak zorunda kaldım
Cuma günü kürtaj olmak zorunda kaldı sağlıklı 6 haftalık bir bebekti ama daha önceki iki gebeliğimde olan rahatsızlığımın bu gebelikte de olma ihtimali yüksekti bundan önceki gebeliğimde doğum öncesi ve doğum esnasında çok fazla kanamam oldu doğum sonrasında 7 ünite kan takıldı doktorum ameliyatımın çok zor geçtiğini söyledi ve bundan sonra ki gebeliklerimde bu şiddetin üstünde olacak dedi eğer hamileliğimde bu rahatsızlık olursa hayatın riske girer dedi şuan sağlıklı gidiyordu kesenin kenarlarında kanama yerleri oluşmuş doktorum rahimindeki rahatsızlıktan kaynaklı olabilir dedi çok üzülüyorum böyle bir şey yaptığım için her gün ağlıyorum ama mecbur kaldım ne olacağı belli olmayan bir gebelikti çok huzursuzum içimden bir parça koptu sanki içim bir türlü ferahlamıyor
Öncelikle, bu kadar zor bir kararı almak zorunda kaldığınız için çok üzgünüm. Yaşadığınız fiziksel ve duygusal acıyı anlıyorum ve hissettikleriniz son derece normal ve anlaşılır.
Lütfen şunu kendinize sık sık hatırlatın: Siz bencilce davranmadınız. Hayatınızı kurtarmak için tıbbi bir zorunluluk nedeniyle, doktorunuzun önerisiyle bu kararı aldınız. Bu, bir annenin çocuğu için aldığı en zor kararlardan biridir ve siz, daha önce yaşadığınız ciddi sağlık sorunları nedeniyle, başka bir seçeneğiniz olmadığını biliyordunuz.
Hislerinizi maddeler halinde biraz açmak istiyorum:
Yas Tutuyorsunuz: Bu tamamen normal. Sadece bir hücre yığını kaybetmediniz, bir umudu, bir hayali, bir geleceği kaybettiniz. Bu kaybın yasını tutmak sizin en doğal hakkınız. Her gün ağlamanız, bu yas sürecinin bir parçası. Kendinize yas tutmak için zaman ve izin verin.
Suçluluk Duygusu: Hissettiğiniz o ağır suçluluk duygusu, bu tür kayıplarda en sık karşılaşılan duygulardan biridir. Ancak lütfen şu gerçeği gözden kaçırmayın: Kararınız, “istemekten” değil, “zorunluluktan” kaynaklandı. Amacınız asla kötü bir şey yapmak değil, hayatta kalabilmekti. Eğer hayatınızı kaybetseydiniz, bu sefer en azından siz burada olmayacaktınız ve belki de daha büyük bir acı yaşanacaktı. Siz hayattasınız ve bu, verilen zor kararın en önemli sonucudur.
“İçimden Bir Parça Koptu” Duygusu: Bu metafor, yaşadığınız ruhsal travmayı çok güzel anlatıyor. Gerçekten de ruhunuzda derin bir yara var ve bu yaranın iyileşmesi zaman alacak. Bu his, bir süre daha sizinle kalabilir, ama zamanla hafifleyecektir.
“İçim Bir Türlü Ferahlamıyor”: Ferahlayamamanızın nedeni, içinizdeki savaş. Bir yanınız bunun doğru ve gerekli olduğunu biliyor, diğer yanınız ise acı çekiyor ve suçluluk duyuyor. Bu iç çatışma, huzursuzluğunuzun temel kaynağı. Bu çatışmayı kabul etmek ve her iki duyguya da yer açmak, zamanla bu gerginliği hafifletecektir.
Şimdi Yapabilecekleriniz:
Kendinize Şefkat Gösterin: Kendinize, en iyi arkadaşınıza gösterdiğiniz anlayış ve şefkati gösterin. “Keşke”lerle kendinizi yıpratmayın. “O an, elimdeki tıbbi verilerle ve geçmiş tecrübelerimle hayatımı kurtarmak için en doğru kararı verdim” deyin.
Duygularınızı Paylaşın: Eşinizle, çok güvendiğiniz bir arkadaşınızla veya aile üyenizle konuşun. Yaşadığınız tıbbi zorunluluğu onlara anlatın. Dışarıdan bir “Bu doğruydu” onayı duymak, içinizdeki suçluluk sesini bir miktar susturabilir.
Profesyonel Destek Almayı Düşünün: Bu süreçte bir psikolog veya psikiyatristten destek almak, size paha biçilmez bir iyilik yapar. Yas ve travma konusunda uzman birisi, duygularınızı sağlıklı bir şekilde işlemenize ve bu zor dönemi atlatmanıza yardımcı olacaktır.
Bir Anı Yaratın: Kimi kadınlar, yaşadıkları bu kaybın anısına küçük bir şey yaparlar: Bir ağaç dikmek, bir mektup yazıp saklamak, minik bir takı takmak gibi… Bu, içinizdeki o kopan parçaya bir yer açmanıza ve onu onurlandırmanıza yardımcı olabilir.
Zaman Tanıyın: Bu acı bir gecede geçmeyecek. Kendinize zaman tanıyın. İyileşmek lineer bir süreç değildir; inişli çıkışlı olur. Bazı günler iyi, bazı günler kötü hissedeceksiniz. Bu, normal.
Unutmayın, siz bir savaşçısınız. Daha önce hayatınızı tehlikeye atan bir doğum deneyiminden sağ kurtuldunuz ve şimdi yine hayatınızı korumak için inanılmaz zor bir karar aldınız. Bu, sizin gücünüzü ve hayata bağlılığınızı gösterir.
Lütfen kendinize iyi bakın. Bu karanlık duyguların içinde yalnız değilsiniz. İyileşeceksiniz. Bu acı her zaman bu kadar şiddetli kalmayacak. Kendinize inanın ve şefkat gösterin.
Dini Siteler
BENZER KONULAR: