Selamun aleyküm, değerli İslam hizmetçileri, Allah yolcuları, kardeşlerim.
Bu sualim o kadar ama o kadar önemli ki, çok iyi okuyup anlamanızı ve bana doyurucu bir cevap vermenizi istiyorum, hatta yalvarıyorum. Allah için yapınız.

Ben Şubat 2017 tarihine kadar Allah’tan uzak yaşayan, ancak o tarihte Allah’ın rahmetiyle tövbe edip 5 vakit namaza başlamış bir beşerim, o vakit 25 yaşında bir bekardım. Namazlarımdan inanılmaz keyif alıyor, nafile oruçlar tutuyor, camiden çıkmıyor, teheccüdlerde secde etmenin verdiği hazzı iliklerime kadar yaşıyordum. Ben aciz bir beşerdim, Allah ise bana merhamet etmişti.

Ancak zaman geçtikçe, ben ibadete olan ilgi alakamı arttırdıkça bir şeyi fark ettim. Vesveselerim normal düzeyde değildi, namazda tenasül uzvum elimde olmadan kalkıyor, kalbimin içi fiziksel olacak derecede acı hissi duyuyordu. Ben ne kadar ibadete devam ettiysem, bu acı ve anormallikler o derece arttı.

Zaman geçtikçe ezandan rahatsız olmaya, Kur’an dinlerken haz duyamamaya, namazlarımın evvela sünnetini, sonra farzını terk “ettirilmeye” başladım. Ben terk etmiyordum, ibadete devam etmek istiyor ama yapamıyordum. Bilmediğim bir şey tarafından engelleniyordum.

Zamanla tüm ibadetlerim gitti. Pek çok hocaya gittim, çok tedaviler gördüm, çok paralarım gitti, çok dualar ettim, düzelmedim.

En sonunda bu işi Allah için yaptığını beyan eden ve havas ilmi ehli olduğunu beyan eden genç bir hocadan tedavi gördüm. Üzerimden 2 adet cin aldığını, kalan hallerimin ise tamamen psikolojik olduğunu, hatta vücudumu psikolojik olarak salladığımı beyan etti.

Bu varlıkların üzerimde bıraktığı yara ve psikolojik bozulma çok derin olmalı ki, hala ibadetlerimi yapamıyorum, gıybet yapıyorum, dünyaya düşkünleşiyorum. Yok eğer psikolojik değilse, hala aynı hastalıkta musallatlı olarak devam ediyorum.

Soruyorum, Allah buyurmadı mı ki; “Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.” ? Evet buyurdu, lakin ben ibadet edemiyorum. Yapamıyorum. Psikolojik veya değil, o eski zamanlarıma dönemiyorum, huşu elde edemiyorum, çok denedim, olmuyor ve ben yapmıyorum. Ben değilim. Bakın Allah’a ve Resul’une YEMİN olsun ki ben değilim. Cinler var veya yok, ben DEĞİLİM. Ezan okunduğunda deli gibi namaza koşmak istiyorum, ama yapamıyorum, olmuyor, bakın bana deli diyebilirsiniz ama OLMUYOR.

Ben bu halde iken mesul müyüm? Sorumlu tutulacak mıyım? Eğer cevap evet ise bu engelli birisine neden koşmadın diye sormak gibi değil midir? Yok eğer mesul değil isem, omuzlarımdaki melekler ne yazıyorlar? Benim amel defterim açık mı değil? Ben toprak mı olacağım, ya da Araf’ta mı kalacağım?

Kafayı yemek üzereyim, lütfen bana doyurucu bir cevap verin. Ben deliysem eğer, delisin deyin ki bunu bileyim. Bilmemek hepsinden kötü.

Allah razı olsun.
Saygılarımla.