ESMAÜL HÜSNA ES-SELÂM

es Selam isminin arapça yazılışı : السلام

Selam, Allah’ın isimlerinden (esma-yi hüsna) biridir.

“Selâm” ismi “her türlü eksiklikten ve kusurdan uzak bulunan, esenlik veren ve kurtuluşa erdiren” anlamına gelir. Kur’ân-ı Kerim’de tek bir yerde, esmâ-yi hüsnâdan altı ismin sıralandığı âyette, “kuddùs” ile “mü’min” isimleri arasında zikredilir (el-Hasr 59/23). Ayrıca “selâm” ismi “kurtarmak, esenlik vermek” anlamında fiil kalıbıyla da Allah’a izafe edilmiş (el-Enfal 8/43), Allah’ın selamının Hz. Nûh, İbrâhim, Mûsâ, Hârûn, İlyâs ve bütün peygamberler üzerine olduğu bildirilmiştir (es-Sâffât 37/79, 109, 120, 130, 181). “Selâm” ismi Hz. Peygamber tarafından da Allah’ın isimleri arasında sayılmış (Tirmizî, “Daavât”, 82; Bin Mâce, “Dua””, 10), ayrıca bazı hadislerde “selâm”ın Allah’ın ismi olduğu bildirilmiştir. Nitekim namazı bitirirken verilen selâmın ardından okunan “Allahümme ente’s selâm ve minke’s-selâm” şeklindeki tâzim (yüceltme ve saygı) ifadesinde de selâmın hem Allah’ın ismi olduğu hem de bütün selametin O’ndan geldiği belirtilmiştir (Müslim, “Mesâcid”, 135-136; Ebû Dâvûd, “Vitir”, 25; Tirmizi, “Salât”, 108). Ayrıca sahâbilerin namazın ka’desinde (tahiyyat oturuşunda) ilk zamanlar, “Allah’a kullarından selam olsun, falana selâm olsun” şeklinde ifadeler kullandıklarından haberdar olan Hz. Peygamber sahâbileri bundan menetmiş ve “Allah’a selam olsun’ demeyin, Allah selâmin ta kendisidir, fakat siz şöyle söyleyin” buyurmuş ve bilinen Tahiyyat duasını öğretmiştir (Buhâri, “Ezán”, 150; Müslim, “Salât”, 55-58).

“Selâm” isminin Kur’ân-ı Kerim’de birlikte zikredildiği, “her türlü eksiklik ve kusurdan uzak, münezzeh” anlamındaki “kuddús” ve “başkalarını korku ve endişeden emin kılan, onların güvenli olmalarını sağlayan” anlamındaki “mü’min” isimleri onun anlamını ortaya koymaktadır. Buna göre ismin ilk anlamı Allah’ın yaratılmışlara özgü kusur ve eksikliklerden selamette olduğu yani uzak olduğu anlamına gelir. Bu yönüyle “selâm” ismi “kuddüs” ismiyle aynı muhtevaya sahip olmaktadır. Bununla birlikte İslam âlimleri iki isim arasında ince bir fark olduğunu belirtmişlerdir. Buna göre “kuddûs” ismi Allah’ın geçmişte ve halihazırda her türlü eksiklikten uzak olduğunu bildirirken, “selam” ismi ise gelecekte bunlardan uzak kalacağını ifade etmektedir. Bir diğer fark ise şudur: “Kuddus” ismi Allah’ın zatında her türlü kusurdan ve eksiklikten uzak olduğunu bildirirken, “selâm” ismi fiillerinin her türlü kusurdan ve eksiklikten uzak olduğunu ifade eder.

“Selâm” isminin bir diğer mânası ise Allah Teâlâ’nın her türlü esenlik ve selametin kaynağı olduğu şeklindedir. Nitekim Allah Teâlâ bütün varlıkların bu dünyada huzur ve emniyet içinde yaşamalarını ve âhirette kurtuluşa ermelerini istemektedir. Bu sebeple, insanları barışa ve huzura götüren kurtuluş yollarını göstermiş ve buna göre davranılmasını istemiştir: “Allah o kitapla, rızasını arayanları ebedi kurtuluşa giden yollara götürür; onları izniyle karanlıklardan aydınlığa çıkarır ve dosdoğru bir yola iletir” (el-Mâide 5/16). Allah’ın gösterdiği yolda ilerleyen bir kimse de âhiret azabından emin olacaktır. Dolayısıyla “selâm” ismi müminin bu dünyadan başlayarak âhirete uzanan bir süreçte her türlü olumsuz durumdan uzak olduğunu ve selamet içerisinde bulunduğunu ifade etmektedir. “Selâm” isminin bu anlamı haddizatında ismin ilk anlamının devamıdır. Zira Allah fiillerinde her türlü kusurdan ve eksiklikten uzak olduğu için, O’nun kullarına yönelik fiillerinde hiçbir kötülük olmayacak ve böylelikle kulları her daim selamette bulunacaklardır.

“Selâm” ismi taşıdığı bu anlamlar itibariyle doğal olarak “kuddús” ve “mü’min” isimleriyle yakın irtibat içerisindedir. Ayrıca Allah’ın her türlü kusurdan ve eksiklikten uzak olduğunu bildiren “ali”, “müteâli” ve “samed” isimleriyle, Allah’ın kullarını koruyup kolladığını bildiren “hafiz” ve “rakib” isimleri de “selam” ismiyle anlam açısından irtibatlıdır (bk. ALİ; HAFÎZ; KUDDŮS; MÜ’MİN; MÜTEĀLI; RAKİB; SAMED).

“Selâm” isminin bilincinde olan mümin, Allah’ın her türlü kusurdan ve eksiklikten uzak olduğunu kavradığı gibi, her türlü esenliğin ve selametin kaynağının da O olduğunu bilir. Allah’ın vazettiği selamet vasıtalarına tutunarak hem dünyada hem de âhirette esenliğe ulaşmaya gayret eder. Dünyevi konularda zarar verici şeylerden; dinî yaşantısında her türlü günahtan uzak durur. Kalbini her türlü kin, öfke, haset vb. kötü duygulardan arındırarak Allah’a layık olmaya çalışır. Allah’ın “selâm” ismini tam olarak kavrayan bir mümin, herkesin kendisinden emin olduğu, çevresindekilere asla kötülük yapmayan bir kimse olur. Böyle bir mümin olmanın ilk aşaması ise Allah’ın selâmını bütün insanlara müjdelemektir. Nitekim Allah Teâlâ da bir kurtuluş ve esenlik dileği olan “selâm” kelimesinin insanlar arasında yaygınlaştırılmasını emretmiştir: “Size bir selam verildiğinde, onu daha güzeliyle veya aynısıyla alın” (en-Nisâ 4/86). İşte bu sebeple müminler her karşılaşmalarında; “es-selâmü aleyküm” (Selam sizin üzerinize olsun, Allah sizi her türlü kaza ve beladan korusun), “ve aleykümü’s-selâm” (Allah’ın selamı, rahmet ve bereketi sizin de üzerinize olsun) diyerek selamlaşmaktadırlar (ayrıca bk. SELAMLAŞMA).

Kaynak: İslam ansiklopedisi Diyanet

Dini Siteler

BENZER KONULAR:

• Dini soru sor Cevap Al
• Dini soru sorabileceğim site arıyorum ?
• Dini soru sor Cevap Al Sitesi Hakkında Bilgi
• Dini soru sor kimin?
• Dini soru sor imamlar cevaplıyor
• Tümünü görüntüle.

Esmaül hüsna Allah’ın isimleri ve anlamları