Sekr Nedir? Kısa bilgi
Sekr sarhoşluk demek olup, sıvı veya katı alkollü içki ya da keyif verici bir madde kullanılmasıyla aklın örtülmesi anlamına gelmektedir.
Yüce Allah, sarhoşluk veren şeylerin kullanılmasını kesin bir şekilde haram kılmıştır (Mâide, 5/90). Hz. Peygamber de, “Çoğu sarhoşluk veren şeyin, azı da haramdır” (Tirmizî, Eşribe, 3); “İçkiden sakının, çünkü içki kötülüklerin anasıdır.” (Tac, V,103) buyurmuştur. Sarhoşluğun toplum hayatına ve insan sağlığına verdiği zararların yanında insanın aklını örtüp, ne dediğini bilmez bir hale getirdiğinden, Hulefâ-i Raşidin döneminden itibaren sarhoşa had cezası tatbik edileceği kabul edilmiştir.
Sarhoşun ne yaptığını bilmemesi sebebiyle, sarhoşluğun kişinin ehliyetine tesir edip etmeyeceği de fıkıhçılar arasında tartışılmıştır. Bu bakımdan sarhoşluk, haram olan ve haram olmayan yoldan meydana gelen sarhoşluk olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Haram olan yoldan meydana gelen sarhoşluğun ehliyete bir etkisi yoktur. Böyle sarhoş olan kimse, sarhoşluk veren şeyi kullanmanın günahı yanında sorumlu olduğu ibadetleri zamanında yerine getirmemenin de günahını üstlenir. Ayrıca bu kişinin yapmış olduğu tasarrufları geçerli, işlemiş olduğu suçlardan dolayı da cezai sorumluluğu bulunmaktadır.
Haram olmayan yoldan sarhoşluk, bir ilacın kullanılması, susuzluktan ölecek kimsenin alkollü içki içmesi veya tehdit altında zorla alkollü madde kullanılması şeklinde olabilir. Bu şekilde sarhoş olan kimse, alkollü maddeyi kullanmaktan dolayı sorumlu, günahkâr olmaz. Bunun yanında sözlü tasarrufları geçersiz ve cezai sorumluluğu yoktur. Ancak, başkasına vermiş olduğu zararları tazmîn etmekle mükelleftir.
Diyanet dini kavramlar sözlüğü
Answers ( 2 )
Sekr, lügatta sarhoşluk, mest olmak, iyi ve kötü durumların arasının ayırt edilememesi1 arasının ayırt edilememesi kendini kaybetmek, zâhirî ve bâtınî kayıtları bir yana bırakıp Hakk’a yönelmek gibi anlamlara gelmektedir.
Terim olarak ise sekr, Hak’tan gelen, şiddetli coşkunluk ve lezzet veren kuvvetli vâridât sebebiyle zuhûr eden gaybet hâlidir.
Sekri esas alan tasavvufî hareketin kurucusu Bâyezîd-i Bistâmî’dir. O, tasavvuf tarihinde sekr, fenâ, melâmet, tevhîd, mârifet, muhabbet gibi hususlardaki sözleri ve şathiyeleriyle tanınır. O, sâlikin mânevî sarhoşluk içinde kendinden geçip, benliğini yok ederek Hakk’a ermesi gerektiği düşüncesindedir.
Sekri, sâlikin kalbine gelen kuvvetli bir vârid sebebiyle gaybet hâline geçmesi şeklinde tarif eden Kuşeyrî, zâhirî ve bâtınî kayıtları bırakıp Hakk’a yönelen sekr sahiplerinin Allah Teâlâ’nın cemal tecellîsini seyredince sekr hâlini yaşadığını, ruhunun ise büyük bir haz duyup, kalbinin sermest olduğunu ifâde etmektedir.
Sekr kelimesi Arapça kökenlidir ve sözlükte sarhoşluk, aklın kapanması, şuursuz hâl anlamına gelir.
Kısaca:
Sekr, alkol, uyuşturucu, şiddetli öfke, korku veya aşırı sevinç gibi sebeplerle kişinin aklını kullanamaz, doğru düşünemez ve davranışlarını kontrol edemez hâle gelmesidir.
İslam fıkhında ise genellikle sarhoşluk anlamında kullanılır.