Ağır yük yüklenmek ve günah işlemek anlamındaki “v-z-r” kökünden türeyen vizr, sözlükte, ağırlık ve yük demektir. Din ıstılahında; sahibinin sırtında ağırlık ve yük olduğu için günahlara vizr denmiştir. Çoğulu evzârdır. “Vizr” kökü ve türevleri, Kur’ân’da 27 defa geçmiştir. Günahkâr insana, vâzira (En’âm, 6/164), Musa (a.s.)’a peygamberliğinde yardımcı ve destek olması için görevlendirilen Harun (a.s.)’a “vezîr” denmiştir (Tâ-hâ, 20/29; Furkân, 25/35). Vezer sığınacak yer (Kıyâme, 75/11), evzâr günahlar (En’âm, 6/164) ve yükler (Tâ-hâ, 20/87), anlamında kullanılmıştır. Beş âyette hiçbir günahkârın diğerinin günahını çekmeyeceği bildirilmiştir (En’âm, 6/164). Ancak insanları hak yoldan saptıran, onları küfre, günaha ve harama sürükleyen kimse bu insanların günahlarının bir kısmını yüklenecektir (Nahl, 16/25). Bununla birlikte sapan ve günaha dalanlar da cezalarını çekeceklerdir. Çünkü Kur’ân’dan yüz çeviren (Tâ-hâ, 20/100), îmânı ve sâlih amelleri terk edenler (En’âm, 6/31) günahı yüklenmişler ve ziyana uğramışlardır.
Diyanet dini kavramlar sözlüğü