Recm hakkında bilgi kısaca

İslam mahkemesinin emriyle, evli veya dul bulunan erkek ve kadının zina etmesi sonucu, taşlanarak öldürülmesi anlamına gelen bir fıkhi terimdir.
Recm meselesi, sünnet ve icma delillerine dayanır. Zina etmenin haram ve kötü bir iş olduğu, tüm semavi dinlerde mevcuttur.
İslam’da zina etmek büyük günahlardan sayılmakta, ırz, namus ve neseplere yönelik olduğundan, cezası da hadlerin en şiddetlisi sayılmaktadır.
Bizlere zinayı haram kılan Allah (c.c.) ve Rasul’u (s.a.v.), şüphesiz ki bu işi işleyenlere ceza müeyyidesini de koymuşlardır. Zina eden bekarlara ceza müeyyidesini Allah (c.c.) şöyle belirtmiştir:
“Zina eden kadın ve erkekten her birine yüz değnek vurun.” (Nur: 24/2)
Zina eden evlilerin ya da dulların hallerini de Rasulullah (s.a.v.) “recm (taşla öldürmek)” olarak belirtmiştir.
Zina cezası uygulanan kimsenin, toplum içindeki itibarını kaybeder korkusunu önlemek, belki olayın unutulmasını sağlamak amacıyla, bir yıl süreyle sürgüne gönderilmesi, bazı alimlere göre İslam’ın ilk yıllarında ek bir uygulama şekli idi. Lakin bazı ilimler, sürgünü halen işletmektedirler.
U’bade b. Samit’ten (r.a.) rivayete göre şöyle demiştir : Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“Zinanın hükmünü benden öğrenin. Allah (c.c.) o kadınlara bir çıkar yol gösterdi. Bekarla bekar zina ederse, yüz değnek ve bir yıl sürgün, evli ile evliye yüz değnek ve recm vardır.”1
Bu uygulamanın Nur Suresi nazil olmadan önceye ait olduğu söylenmiştir. Bu sure nazil olunca bekarlar için yalnız değnek, evli olanlar için, sünnetle recm cezası belirlenmiştir.2
(1) İbn-i Mace, Kit. Hudud, hn: Müslim, Kit. Hudud, hn: 12.
(2) el-Mebsut, es-Serahsi, c. IX, sh. 36, Beyrut: 1398/1978.
Hanefi Mezhebi’ne göre, zina eden bekarlara yüz değneğin yanına bir de sürgün eklenmez. Çünkü Nur Suresi’ndeki ayette sürgün zikredilmemiştir. Ayet şöyle idi:
“Zina eden kadın ve erkekten her birine yüz değnek vurun.” (Nur:24/2)
Hanefiler sürgün olayını, had cezası olarak değil de bir nebze İslam devlet başkanının kararına bırakılmış bir ta’zir cezası olarak görmektedirler.
Şafii, Maliki ve Hanbeli mezheplerine göre ise, zina eden bekarlara aynı şekilde bir yıl sürgün eklenmelidir. Dayandıkları deliller ise yukarıda Sünen-i İbn-i Mace ve Sahih-i Müslim’de geçen hadistir.
Konuyla ilgili diğer bir hadis de şöyledir:
“Ebu Hüreyre’den (r.a.): “Rasulullah (s.a.v.), zina eden gayrı mahsuna3 bir sene sürgün ve yüz değnek cezası uygulanmasını emretti.4
Lakin sürgünü eklerken bazı şartlar bulunması gerektiğini belirtmişlerdir. Bunları şöyle sıralayabiliriz :
a. Kadının sadece kocasıyla veya mahremi ile birlikte sürgüne gönderilmesi gerekir.
b. Sürgün yerinin sefer mesafesinden5 yakın olmaması gerekir. Nitekim Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
“Kadın, yanında kocası ya da bir mahremi bulunmadıkça yolculuğa çıkamaz.”6
(3) Muhsan:Temiz, afif ve evli manalarına gelir.
(4) Buhari, Ahmed b. Hanbel.
(5) Yani bulunmuş olduğu yer, seferi hükmü mesafesinde olmalıdır.
(6) Buhari Kit. Taksir hn: 4; Kit. Sayd. hn: 26; Kit. Savm hn: 67; Ebu Davud Kit. Menasik hn:3.
Diyanet dini kavramlar sözlüğü