Sözlük Manasıyla Recm:

r-c-m kökünden masdar olup, taşla öldürmek, taşa tutmak, lanet etmek, kovmak, birisinin namusuna iftira etmek, kötü zanda bulunmak manasına gelir.
Çoğulu “rucum” dur. Kur’an-ı Kerim’de aynı anlama gelen “racim (kovulan, taşlanan)” olarak gelmiştir. Kur’an-ı Kerim’de bu anlamda “recm” ifadesi bulunmamaktadır.
Ayette “gaybı taşlamak”, (Kehf: 18/22) başka bir ayette:
“Yıldızları şeytanlar için ateş taneleri yaptık.” (Mülk: 67/5) son ayette “ateş taneleri” anlamında “rucum” çoğul olarak gelmiştir.
Lakin Rasulullah’ın (s.a.v.) hadis-i şeriflerinde -inşallah ileride de geleceği üzere- “recm” ifadesi çokça kullanılmaktadır.

Recm kelimesinin dini terim olarak anlamı evli olduğu halde zina suçunun işleyenin cezalandırılması anlamındadır