Paylaş
İslamda Anne Babanın çocuklarına bakma yükümlülüğü
Question
Dinen büyük çocuklara bakmak zorunda mı anne babalar?
Bakmakla yükümlü olduğumuz erkek yada kız çocuklarına evlendikleri zaman sonrasında da onlara anne ve baba olarak bakmaları islama göre yükümlülük müdür yoksa artık emaneti teslim ettiğinden dolayı sorumluluk biter mi?
BENZER KONULAR:
Answers ( 2 )
İslam’da anne ve babanın çocuklara bakma yükümlülüğünü şöyle açıklayabiliriz;
Dinen büluğ çağına gelmiş bir erkek çocuğuna babanın bakma zorunluluğu yoktur. Fakat bu çocuk kötürüm veya kendi başına işini halledemeyecek kadar hasta, rahatsız olmamalıdır.
Kızda büluğ ve yaş aranmaz. Evleninceye kadar kız çocuklarının geçimi babaya aittir. Evlendikten sonra bu yükümlülük kocasına geçer. Kocası ölür veya boşanırlarsa kadın yine babasının evine döner. Kadın çalışıp kazanmaya zorlanamaz. Fakat Islâmî ölçüler içinde bir iş veya meslekte çalışıp kazanmak isterse bu da câizdir.
Sorunuz İslam açısından anne babanın çocuklarına bakma yükümlülüğü ile ilgili. Konuyu hem genel çerçevede hem de yaş faktörüne göre ele alalım.
1. Genel olarak anne-babanın yükümlülüğü
İslam’da anne-babanın çocuklarına bakma ve ihtiyaçlarını karşılama yükümlülüğü çok açık bir şekilde belirtilmiştir. Bu yükümlülük, çocukların yaşça küçük oldukları, kendi ihtiyaçlarını karşılayamayacak durumda oldukları sürece geçerlidir.
Kur’an ve hadislerde bu konuya işaret eden ayet ve rivayetler vardır:
Kur’an’da, Allah’ın, anne babayı ve çocukları gözetme, ihtiyaçlarını karşılama konusunda uyarısı vardır. Örneğin, çocukların nafakasını sağlamak ve onları korumak, aile büyüklerinin sorumluluğundadır.
Hadislerde de, anne-babanın çocuklarına bakmaları gerektiği, onları güzel yetiştirmeleri gerektiği vurgulanmıştır.
2. Büyük çocuklar (ergen ve yetişkinler) durumunda
İslam hukukuna göre çocuklar reşit olduktan ve kendi ihtiyaçlarını karşılayacak olgunluğa ulaştıktan sonra, anne babanın maddi olarak bakım yükümlülüğü sona erer.
Yani çocuk büyüyüp bağımsız hale geldiğinde (iş bulabilecek, kendi nafakasını sağlayabilecek durumda), artık anne babanın sürekli maddi destek sağlama zorunluluğu yoktur.
Ancak büyük çocuklara karşı saygı, iyilik ve desteğe ihtiyaç duyduklarında yardımcı olma gibi sorumluluklar devam eder. Bu, dinen bir fazilet ve iyi ahlak meselesidir ama zorunlu yükümlülük değildir.
3. Özetle
Anne-babanın zorunlu bakma yükümlülüğü, çocuklar küçük ve kendi ihtiyaçlarını karşılayamayacak durumda oldukları sürece geçerlidir.
Çocuk büyüyüp bağımsız hale geldiğinde, dini olarak zorunlu bakım sona erer, ama iyilik ve destek hâlâ sevap kazandırır.