Hz. Peygamberin Silahları

SORU: Hz. Peygamber’in silahı veya kendisine ait harp aletleri var-mıydı? Varsa bunlar nelerdi? İslâm’ın modern harp silahları karşısındaki tavrı nedir?

Cevap: Hz. Peygamber (s.a) bir hidayet rehberi, bir davetçi ve aydınlatan bir kandil idi. Bununla beraber o aynı zamanda bir mücahit ve savaşçıdır. Çünkü müşrikler inatçılık ve azgınlıklarında ısrar ettikleri, Rasûlullah’a karşı baskıcı bir tutum izledikleri, müslümanlan yurtlarından ve mülklerinden çıkardıkları için artık onların kılıçla yargınlanmaları bir zorunluluk haline gelmişti. Delil ve burhanla ikna edilmeyen kimse kılıç ve mızrakla yola getirilir.

Bu sebeple Rasûlullah’in (s.a) de savaş meydanlarında kullandığı özel silahlan ve harp aletleri vardı. Sayısını tarihçilerin ona kadar çıkardıkları kılıçlara sahipti. Babasından kendisine miras kalan ve beraberinde Medine’ye getirdiği M e’sur denilen kılıcı bunlaradan biridir. el-Adb isimli kılıcını kendisine Sa’d ibn Ubade Bedir savaşı esnasında hediye etmiştir. Zülfikar isimli kılıç da onundu. Bu kılıcın ortasında sırt

omurgaları gibi omurgalar vardı. Bu kılıcı Bedir savaşında ganimet olarak almıştı ve bütün savaşlarında yanında bulundururdu. Bir diğer meşhur kılıcı ise Samsame isimli kılıçtı. Samsame Amr ibn Madi-kerb’in kılıcı idi. Rasûlullah’ın çok sayıda da zırhı vardı. Bunlardan bazılarının isimleri şöyleydi: Zat’ül Fudûl -uzun olduğu için bu ismi almıştı- Zat’ül-Vişah, Zaî’ül-Havaşi ve Betrâ.

Hz. Peygamber’in mızrakları da vardı. Büyük olan mızrağının ismi Beyda idi. Daha küçük ve sopaya benzeyen mızrağının ismi Anze idi.

Hz. Peygamber’in kullandığı silahların birisi de yaydır. Ravha, Zevra ve Ketum isimli yayları meşhurdur. Bu sonuncusu ile atılan ok hafif bir ses çıkardığı için bu isimle anılmıştır. Hz. Peygamber’in bir de ok torbası (sadak) vardı. Savaşlarda yanında bulundurduğu kendisine hediye edilen bir de kalkanı vardı. Bu kalkanın üzerinde bulunan bazı resimleri Hz. Peygamber silmişti. Peygamberimizin çok sayıda da sancağı vardı. Bunlardan dört köşe ve siyah olanın ismi Jkab beyaz olanın ismi ise Zinet idi. Rivayet olunduğuna göre onun bir de sarı renkli sancağı vardı. Yine rivayete göre üzerinde kelime-i tevhid yazılı bir sancağı vardı. Urcun isimli bir asası, Meşmıık isimli bir de sopası vardı.

Hz. Peygamber Sehab denilen bir sarık sarardı. Bir de miğferi vardı.

Bunlar Rasûlullah’ın (s.a) savaşlarda kullandığı araç ve gereçlerdir. Kuşkusuz bunlar onun zamanı ve çağına uygun silahlar ve araçlardır. Şayet faydalı daha başka silahlar da bilinmiş olsaydı, Hz. Peygamber onları kullanmaktan da geri durmazdı. Çünkü önemli olan savunma ve gerektiğinde hücum için hazırlık yapmak ve techizatlı bulunmaktır. Bu sebeple Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır:

Onlara (düşmanlara) karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve cihat için bağlanıp beslenen atlar hazırlayın. Onunla Allah’ın düşmanını ve sizin düşmanınızı korkutursunuz. (Enfal/60)

Allah Teâlâ her türlü kuvvet vasıtasını hazırlamayı da emretmiş ve bunların neler olduğunu belirleyip sırurlamamıştır. Çünkü bunlar zamana ve şartlara göre değişir. Ayet-i kerimede “bağlanıp beslenen at-lar”a işaret edildiğine göre bunun sebebi atların o günün şartlarında en

önemli savunma ve korunma aracı olmalarıdır. Hayyale (süvari) kelimesi modern ordularda genellikle hala hafif hareketli birlikler için kullanılmaktadır. O halde günümüzde hızlı destek ve yardım maksadıyla kullanılabilen her türlü hafif kuvvetlerin bu kavramın içerisine dahil edilmesinde hiçbir engel yoktur.

Yine görüyoruz ki, Hz Peygamber (s.a): ”Dikkat edin, kuvvet atmaktır” buyurarak, ramy (atmak) kelimesini genel ve kapsamlı bir anlamda kullanıyor. Bu kelimenin anlamı içerisine, mukaddes yerleri korumak ve düşmanın taşkınlığını kırmak üzere kuvvetle fırlatılan her türlü silah girer. Her türlü harp aletinde veya etkili silahta bir atış gücü vardır. Genişlik ve darlık yönünden diğer silahlardan farklıdır. Fakat herhalükarda bunlar atmaktan kaynaklanan bir kuvveti ifade ederler.

Ben inanıyorum ki, Rasûlullah (s.a) bu asırda yaşamış olsaydı, uçak, tank ve bomba gibi her türlü modern savunma ve hücum araçlarım kullanmakta asla tereddüt etmezdi. Hakkı gerçekleştirmek ve batılı yok etmek için zaruret halinde bunları kullanırdı.

Şüphesiz batıl yıkılmaya mahkumdur. (İsra/81)

Çünkü kuvvet olmaksızın ümmetin işleri düzgün gitmez ve bir devletin kuvvet olmaksızın onurunu koruması mümkün değildir.

Asıl izzet ve şeref ancak Allah’ın, Peygamberinin ve müminlerindir. Fakat münafıklar bunu anlamazlar. (Münafıkûn/8)

Bütün bunlardan şu gerçeği açıkça anlıyoruz: İslâm ümmetinin hertürlü silaha sahip olması, sadece eski araç ve gereçlerle yetinmeme-si, ani saldırı ve sürprizleri hesaba katması, hazırlıkta ve caydırıcılıkta düşmanlarını geride bırakması gerekir. Silah olmaksızın güç ve kuvvet olmaz.

Benzer konular: