Share
Cahiliye Dönemi Hakkında Bilgi
Question
Cahiliye Dönemi hakkında neler biliyoruz?
Cahiliye Dönemi, özel olarak Arapların risâletten önceki putperestlik, adaletsizlik, zayıfları ezme, soyun, ırkın üstünlüğüne önem verme, kadın ve çocuklara değer vermeme gibi dinî, sosyal ve kültürel yaşantılarını içerir. Genel olarak ise kişilerin ve toplumların yanlış tutum ve günahlarını ifade eden bir kavramdır.
Cahiliye, İslam’dan önceki dönemi tanımlamak için kullanılan bir kavram olsa da aynı zamanda bir zihniyeti de ifade etmektedir. Kişinin mensubu olduğu kabilesini ya da soyunu üstün görürken başkalarını küçük ve hakir görmesi cahiliye zihniyetinin en belirgin özelliğidir. Allah Resulü(s.a.v.) bu konuda sahabileri uyarır, bu zihniyetten ve davranışlardan onları sakındırırdı.
Cahiliye Dönemi insanları, fakir, köle ve zayıf insanlara değer vermezler, onlara haksızlık yapmaktan çekinmezler, yetimleri itip kakarlardı. Zenginler her zaman haklı ve güçlü, fakirler ise daima güçsüz ve haksızdı. Kölelere insan muamelesi yapılmazdı. Haksızlığa ve zulme uğrayan insanların başvuracağı, haklarını arayacağı bir merci ve kurum yoktu. Toplumda içki, kumar, fal ve büyücülük gibi kötü alışkanlıklar yaygındı.
İslam’ın ilk muhatapları olan Mekkelilerin hayatında kabilecilik çok etkin bir rol oynardı. İnsanlar kendi kimliğinden çok kabile kimliği ile yaşardı. Kabilecilik anlayışı nedeniyle bir kişinin işlediği suçtan bütün kabilesi sorumlu olurdu. Saldırıya uğrayanın intikamını da bütün kabile üyeleri almak zorundaydı. Kan davaları, toplumun en önemli sosyal sorunuydu. Kişinin düşüncesinden ziyade gelenekler önemsendiği için yaygın olan tutum ataların yolunu takip etmekti. Geçim sıkıntısı ve yaşam şartlarının zorluğu sebebiyle kabileler arası ilişkiler düşmanlık üzerine kurulmuştu
BENZER KONULAR:
Answers ( 2 )
Cahiliye dönemi; İslamiyet gelmeden önce Arap Yarımadasında yaşanan döneme verilen isimdir.
Bu dönem insanlık adı üzerinde olarak çok cahildi. Diri diri kızlar mezara gömülüyor, kadının toplum üzerinde hiçbir değeri yoktur. Köleler pazarlarda adeta bir eşya gibi satılıyordu. İslam gelmesi ile bütün bunlar son bulmuş olup; cahiliye devri de bitmiş oldu.
Cahiliye Dönemi insanları, fakir, köle ve zayıf insanlara değer vermezler, onlara haksızlık yapmaktan çekinmezler, yetimleri itip kakarlardı. Zenginler her zaman haklı ve güçlü, fakirler ise daima güçsüz ve haksızdı. Kölelere insan muamelesi yapılmazdı. Haksızlığa ve zulme uğrayan insanların başvuracağı, haklarını arayacağı bir merci ve kurum yoktu. Toplumda içki, kumar, fal ve büyücülük gibi kötü alışkanlıklar yaygındı.
Cahiliye Dönemi, İslam öncesi Arap toplumunun sosyal, kültürel ve dini durumunu tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Bu dönem, Hz. Muhammed’in peygamberliğinden önceki Arap yarımadasındaki hayatı kapsar. İşte detaylı bilgiler:
1. Dönemin Zamanı ve Mekânı
Zaman: Hz. Muhammed’in peygamberliğinden önceki dönem (6. yüzyılın sonları).
Mekân: Arabistan Yarımadası, özellikle Mekke ve çevresi.
2. Toplumsal Yapı
Kabilesel yaşam: Toplum, kabileler halinde örgütlenmişti. Her bireyin kabilesiyle ilişkisi hayatını belirlerdi.
Güç ve soyluluk: Soylu kabilelere mensup olanlar saygı görürken, güçsüzler genellikle eziliyordu.
Aile ve şeref: Aile onuru ve intikam anlayışı çok önemliydi.
3. Ekonomik Durum
Mekke, ticaretin merkeziydi ve Kabe etrafında yoğunlaşan bir ticaret hayatı vardı.
Zengin ile fakir arasındaki fark çok büyüktü, adaletsizlik yaygındı.
4. Dinî Durum
Arabistan’da putperestlik hâkimdi; Kabe’de birçok put bulunuyordu.
İnanç karmaşası: Bazı Araplar Yahudi veya Hristiyan etkisinde olsa da çoğu putlara tapıyordu.
Ahiret inancı: Genellikle unutulmuş veya zayıf bir şekilde mevcuttu.
5. Ahlakî ve Sosyal Sorunlar
Kadın hakları kısıtlıydı, bazı kabilelerde kız çocukları diri diri gömülüyordu.
Zulüm ve adaletsizlik yaygındı.
İntikam ve kabile çatışmaları sık görülüyordu.
6. Kültürel Özellikler
Şiir ve sözlü edebiyat çok gelişmişti; kahramanlık, cesaret ve soyluluk temaları öne çıkıyordu.
Ticaret ve göçebe yaşam, ahlaki ve sosyal kuralları etkiliyordu.
Özet:
Cahiliye Dönemi, ahlaki yozlaşmanın, adaletsizliğin, putperestliğin ve kabilecilik anlayışının yoğun olduğu bir dönemdir. Bu ortam, Hz. Muhammed’in peygamberliğinin başladığı dönemde İslam’ın getirdiği adalet, eşitlik ve tevhid inancının önemini daha da belirgin hâle getirmiştir.