Peygamberimizin Çocuk Sevgisi

Question

Peygamberimizin Çocuk Sevgisi

İslam, sevgi ve kardeşlik dinidir. Bu sevginin temeli, ailede başlar. Ailenin meyvesi ve neşesi ise çocuklardır. Cenab-ı Hakk çocuklarımızı “dünya hayatının süsü” (1) olarak tanımlar. Sevgili Peygamberimiz (S.A.V) de “Çocuklar cennet bahçesinin çiçeği ve dünya hayatının güzel kokulu reyhanlarıdır.” diye buyurur.(2) Bu sebeple en değerli varlıklarımız olan çocuklarımızı Sünnet-i Seniyye ve asrın idrakine uygun şekilde yetiştirip, memleketimize ve milletimize yararlı birer fert olmaları için onları geleceğe iyi hazırlamak durumundayız. Bu hazırlığın temeli de sevgiyle atılacaktır.

Her konuda bizlerlere rehber olan Sevgili Peygamberimiz(S.A.V.) in hayatına baktığımızda çocuklarla kurduğu diyalogların, çocuklara yaklaşım tarzımızda önümüzdeki en güzel örnekler olduğunu görürüz. Peygamberimiz (sav) her şeyden önce onlara birey olarak değer veriyor ve onlarla ilgilenerek sevgisini açıkça gösteriyordu. Yumuşak bir tavırla çocuklara yaklaşıyor, Yüce Rabbimizin çocuklarına karşı yumuşak davrananlara daha büyük sevaplar vereceğini söyleyerek (3) yumuşaklıktan uzak olanın bütün hayırlardan mahrum kalacağı uyarısını yapıyordu. (4) Hz. Peygamberin hayatına baktığımızda çocuklarla çeşitli oyunlar oynadığını görüyoruz.Hz. Ömer (R.A.)’dan rivayet edildiğine göre; “Hasan ile Hüseyini Hz. Peygamberin iki omzunda gördüm ve (onlara) “altınızdaki at ne güzel” dedim. Bunun üzerine de Peygamber (s.a.v.) de; “onlar ne güzel binicidir” diye mukabele de bulundu.” (5) Yine namaz esnasında Hz. Hasan ve Hüseyin’in sevgili Peygamberimizin omuzlarına çıktığı, Peygamberimizin de “binitiniz de ne güzel” diyerek onları öpüp kokladığı hafızalarımızdadır. Yine sevgili Peygamberimizin çocuklar arasında spor müsabakaları düzenlediğini de biliyoruz. Abdullah b. Haris anlatıyor: “Peygamber (S.A.V.) Abbas’ın çocuklarını yanına getirerek, “kim önce koşup yanıma gelirse ona şu kadar ödül var” derdi. Çocuklar da koşarak gelirler, kimi Peygamberin sırtına, kimi omuzlarına çıkardı (6). Yine Hz. Peygamber (sav) çocuklarla şakalaşır, onları dinler, yolda onlarla selamlaşır ve onları üzgün görürse onlara moral verirdi. Enes b. Malik’e: “Ey iki kulaklı” diyerek onunla şakalaştığını görüyoruz. Umeyrin yanından ayırmadığı küçük kuşu ölünce Hz. Peygamber çok üzülmüştü.. Umeyr’i de üzgün gören sevgili Peygamberimiz (sav)“kuşun ne yapıyor?”diye ona sorarak hem onunla şakalaşıyor hem de kuşun öldüğünü bildiği halde onun gönlünü alarak ona moral veriyordu. (7)

Peygamber Efendimizin bütün bu örnek davranışlarından anladığımız şudur ki; Sevgi demek ilgilenmek demektir. Çocuklara vakit ayırmadan, onları dinleyip anlamaya çalışmadan kısacası onlarla ilgilenmeden sevgi olmaz. Onların çocukluklarının gereği olarak yaptıkları hareketlere yanlış tepkiler vermek onları bize ve hayata küstürmek demektir. Büyükler gibi davranmalarını beklemek ve her hareketinden gocunmak onları anlamamak olacaktır. Unutmayalım ki; sevgi ve ilgi, emek ve fedakârlık ister. Fedakarlığı en fazla hak edenlerde çocuklardır.

1-Kehf; 18/46.           2-Tirmizi, M Ehadis, s. 156.

3-Müslim, Birr, 77.  4-Ahmed b.Hanbel, IV,362.

5-Kenzual Ummal,VII,106.

6-Ahmed b. Hanbel,I, 214.   7-Tirmizi, Birr, 57.

BENZER KONULAR:

About Soru

Answers ( 2 )

    0
    2023-05-23T18:59:37+03:00

    Hz. Muhammed (s.a.v.) çocuklara karşı derin bir sevgi beslemiş, onlara büyük bir şefkat ve ilgi göstermiştir. Çocuklarla olan etkileşimleri, nezaket, sabır ve şefkat örnekleri olarak hizmet eder. İşte Peygamber Efendimiz’in çocuk sevgisinin bazı yönleri:

    1. Nezaket ve Nezaket: Hz. Muhammed (sav) çocuklara yumuşak, nazik ve saygılı davranırdı. Sık sık çocukları sıcak bir gülümsemeyle selamlar, başlarını okşar ve onlarla dostça sohbetler ederdi.
    2. Şaka ve Gülme: Peygamber Efendimiz çocuklarla oynar, onları güldürürdü. Onlarla yarışır, onları kaldırır, hatta hayvan taklidi yaparak hayatlarına neşe ve mutluluk getirirdi.
    3. Zaman ve Dikkat: Hz. Sözlerini dikkatle dinler, sorularını sabırla yanıtlar ve endişelerini özenle giderirdi.
    4. Nimet ve Dualar: Peygamber, çocukların önemini anladı ve onlar için sık sık nimetler istedi. Onların iyiliği için dua eder, korunmaları için dua eder, üzerlerine Allah’tan rahmet ve hidayet dilerdi.
    5. Kapsayıcılık ve Saygı: Peygamber çocukları toplantılara dahil eder, tartışma ve etkinliklerin bir parçası olmalarına izin verirdi. Ayrıca fikirlerine saygı gösterir ve katılımlarını teşvik ederdi.
    6. Eğitim ve Rehberlik: Peygamber Efendimiz eğitimin önemini vurgulamış ve çocuklara rehberlik etmiştir. Onlara İslami esasları, ahlakı ve ahlakı öğretir, güzel karakter ve doğru davranışlar geliştirmeye teşvik ederdi.
    7. Savunuculuk ve Koruma: Hz. Muhammed (s.a.v.), toplumda çocukların haklarını ve korunmasını savunmuştur. Onlara yönelik her türlü kötü muameleyi veya tacizi kınadı ve yetişkinlerin çocuklar için güvenli ve besleyici bir ortam sağlama sorumluluğunu vurguladı.

    Peygamber’in çocuklara olan sevgisi, geçmişleri, sosyal statüleri veya yetenekleri ne olursa olsun tüm çocukları kapsar. Onun örneği, Müslümanlara çocuklara karşı sevgi, nezaket ve saygı göstermeleri, onları özenle beslemeleri ve sağlıklarını sağlamaları için bir hatırlatma görevi görür.

    Best answer
    0
    2025-10-13T15:08:43+03:00

    Peygamber Efendimiz (s.a.v.), çocuklara olan sevgisi ve merhametiyle örnek bir kişilik sergilemiştir. İslam’ın temel değerleri arasında, çocuklara şefkatli ve nazik davranmak, onlara değer vermek, onların ruhsal ve bedensel gelişimlerini en iyi şekilde desteklemek yer alır. Peygamberimiz, çocuklara sadece fiziksel değil, manevi açıdan da sevgi göstermiş, onlara ilgi ve alaka duymuştur.

    Peygamberimizin Çocuklara Olan Sevgisi:

    1. Şefkatli ve Merhametli Davranış:
      Peygamber Efendimiz, çocuklara karşı her zaman çok şefkatli ve merhametliydi. Onlarla oyunlar oynar, onlara nazikçe hitap eder, çocukların moral bulmaları için ellerinden geleni yapardı. Bir gün Peygamberimiz, torunları Hasan ve Hüseyin’i kucaklayıp öperek, “Allah’ım, ben onları seviyorum, sen de onları sev” diye dua etmiştir. Bu davranış, Peygamberimizin çocuklara karşı ne kadar derin bir sevgi ve saygı duyduğunu gösterir.

    2. Çocukları Kucaklamak ve Öpmek:
      O dönemin toplumunda, bazı insanlar çocukları kucaklamak ve öpmek gibi davranışları “gerekli” görmeyebilirken, Peygamber Efendimiz buna çok farklı bir yaklaşım sergilemiştir. Onun çocukları öpmesi ve kucaklaması, sevginin fiziksel ifadesi olarak, toplumda sevgi ve merhametin yayılmasına katkı sağlamıştır. Hatta, bir gün bir sahabe Peygamberimizi, çocuklarını öperken gördüğünde, “Benim on çocuğum var ama ben hiç öpmedim” demişti. Peygamberimiz ona, “Allah kalbinden merhameti almışsa, ben ne yapabilirim?” diyerek, sevginin ve merhametin bir kalp meselesi olduğunu anlatmıştır.

    3. Çocukların Haklarına Saygı:
      Peygamberimiz, çocukların sadece birer birey değil, aynı zamanda Allah’ın emanetleri olduğuna inanmış ve onların haklarına saygı gösterilmesini öğütlemiştir. Bu, hem eğitim hem de genel ahlaki gelişimleri açısından büyük bir öneme sahiptir. Çocukların ihtiyaçlarına dikkat etmek, onların ruhsal hallerini anlamak, onlara saygı göstermek, İslam’ın çocuklara verdiği önemin bir parçasıdır.

    4. Çocuklara Eğitim ve İlgi Verme:
      Peygamberimiz, çocukların eğitimine de büyük bir önem vermiştir. Onların sorularını sabırla dinlemiş, onlara öğütlerde bulunmuş ve her zaman anlamalarını sağlamak için örneklerle açıklamalar yapmıştır. Birçok hadis, çocukları doğru şekilde eğitmenin ve onlara ahlaki değerleri öğretmenin önemine dikkat çeker. Çocuklar, Peygamberimizin yanında sadece fiziksel olarak değil, manevi ve kültürel olarak da büyümüşlerdir.

    5. Çocuklarla Oynamak:
      Peygamberimiz, çocuklarla oyun oynamaktan, onlarla vakit geçirmekten büyük keyif alırdı. Bir gün, Peygamberimiz, torunu Hasan’ı kucaklayarak, “Allah’ım, ben onu seviyorum, sen de onu sev” diyerek sevgi ve şefkati bir kez daha göstermiştir. Peygamberimiz, çocukların sadece eğitimle değil, aynı zamanda sevgiyle de büyümeleri gerektiğini öğreten bir modeldir.

    Peygamberimizin Çocuk Sevgisinin Toplumsal Etkisi:

    Peygamber Efendimizin çocuk sevgisi, toplumda çocuk hakları bilincinin gelişmesine büyük katkı sağlamıştır. Onun bu davranışları, çocuklara şiddet ya da ihmalin asla kabul edilemez olduğunu gösterir. Ayrıca, İslam, çocukların aileleriyle birlikte toplumun en değerli parçalarından biri olduğunu kabul eder ve onların eğitimi, sağlıklı büyümesi ve mutlu bir yaşam sürmesi için her türlü gayreti teşvik eder.

    Peygamberimizin çocuk sevgisi, sadece o dönemdeki çocuklar için değil, tüm zamanlar için örnek bir davranış biçimi olmuştur. Çocuklar, İslam’a göre sadece sevilecek varlıklar değil, aynı zamanda geleceği şekillendiren, toplumun temellerini atan bireylerdir.

    Senin de düşündüğün gibi, çocuklara nasıl yaklaşmak gerektiğini öğreten bu değerler, günümüz toplumlarında da çok önemli. Çocuklara sevgi ve ilgi göstererek, onların sağlıklı gelişimini sağlamak sadece bireysel değil, toplumsal sorumluluklarımızdan biridir.

Leave an answer