Share
islamda evlilik görüşmesi
Question
Dinimizde evlilik görüşmesi
Selamun Aleykum, benim izninizle birkaç sualim olacak öncelikle 18 yaşında çalışan bir gencim ve yurt dışında yaşıyorum .
Bir hanımefendi ile evlilik görüşmelerinde bulundum, sosyal medya üzerinden de mesajlaşmalarımız oldu, ikimizde birbirimizi Allah için çok sevdik ben hanımefendinin dinine bağlılığını çok sevdim, ciddi düşünüyoruz, her şeyin de nasip olduğunu biliyoruz, fakat karşı taraf okul okuduğu için en erken 1 buçuk 2 yıl sonra evlenmemiz mümkün,
1. bizler bu süre zarfında mesajlaşma ve görüşmelerimiz nasıl olmalı ?
2. hal hatır sorma amaçlı mesajlaşmamız,helal harama dikkat ederek 3.kişi olma şartı ile buluşup bir şeyler içme durumu mümkün mü ?
3. ikimizin de yaşı 18 ve Allah tealayı razı etmek için çok çabalıyoruz namazımızı kılıp islamı yaşamaya gayret gösteriyoruz , sizce evlilik yaşı ne olmalı?
4. bölgemizdeki hocalara çok danıştık , kimileri helale harama dikkat edildiği takdirde görüşebilirsiniz hal hatır sorabilirsiniz dediler , kimisi hoş olmayacağını flörte kaçtığını söylediler , bizi aydınlatır mısınız bu konuda hocam. Selam ve Dua ile Allaha emanet olunuz.
BENZER KONULAR:
Answers ( 10 )
Evlilik niyetiyle ve ailelerin bilgisi dahilinde, İslami ölçüler çerçevesinde tanışıp görüşmek caizdir. Ancak bu görüşmelerin sınırları, niyetin ciddiyetine ve dinin korumayı hedeflediği değerlere saygı gösterilerek belirlenmelidir.
“Siz” diye hitap etmek, yalnız ve mahrem ortamlardan kaçınmak, aileleri sürece dahil etmek esastır. Yüz yüze görüşmelerde bir mahrem (ebeveyn veya güvenilir bir yakın) bulunması tavsiye edilir. Yazılı veya sözlü iletişimde, duygu ifade eden sözler ve sevgi dolu mesajlar, henüz nikâh veya söz kesimi gibi bir bağ oluşmadan önce, kalbi korumak ve karşı tarafa haksızlık etmemek adına ölçülü olmalıdır.
Bu tür samimi ifadeler, ancak ciddi bir niyet ve ilerleme (örneğin ailelerin resmi görüşmesi, söz kesimi vb.) sonrasında, yine edep sınırları içinde ve nikâh öncesi bile fiili bir mahremiyete yol açmayacak şekilde kullanılabilir. Asıl hedef, birbirini tanımak iken, duyguların kontrolsüzce artmasına ve harama düşme riskine zemin hazırlamamaktır. Nikâh, her türlü samimiyetin meşru çerçevesidir; ondan önceki süreç ise ihtiyatlı, vakarlı ve saygılı bir tanışma dönemi olmalıdır.
Hocam ben evlenmeden once esimin bir Danimarkali kadini varmis nisanlamadan once esimi aramiss demis ben hamileyim, esim inanmamis onu terkettmiss. Ama gercekten hamiliymis ikiz cocuklari oldu benimle nisanlsndi bir sey soylemedi evlendim ben hamiliyken soyledi o soylemedi gorumcem soyledi cocuklari var diye ben bir sey yapamadim cunki hamileyim avrupayi gelmis im yeni nasil birakacam mecbur bir sey diyemedim. Zaman gecti cocuklar buyudu babasini ve bizi tanimak istedi ler. Esim birde dedi bize gelsinler musluman olurlar dedi Bende Allah icin kabul ettim geldi ler bir Gun ama ben cok kendine dokandirdim o cocuklari gorunce kandirilmisim duygusu cok basiyor cok uzuluyom hasta oluyomm. Esime dedim sen gor ama bana gelmesin ben hayatimi onlar yokmus
gibi yasiyacam sen Git cocuklarini gor. Hocam ben burda kotu gunahmi isliyom yoksa haklimiuyim once den bilseydim nisanliyken kocomaka evlenmezdim.
Kardeşim, yaşadıkların gerçekten çok ağır ve insanın kalbini yoran şeyler. Önce şunu bil: bu hissettiklerin çok normal. Kim olursa olsun, böyle bir durumda şok, kırgınlık, aldatılmışlık, kandırılmışlık hissetmesi çok insani.
Aşağıda sana hem duygusal hem de dini açıdan net ve rahatlatıcı bir çerçeve vereceğim.
1. Duygusal olarak hissettiklerin doğru ve geçerli
Eşin, nişan döneminde senden çok önemli bir gerçeği saklamış. Bu durum:
Güvensizlik yaratır
İçinde bir “kandırılmışlık” duygusu bırakır
O çocuklarla karşılaşınca bu duyguların yeniden ortaya çıkması tamamen normaldir
Sen kötü değilsin. Sadece yaralanmışsın.
2. Bu duyguların olması seni kötü bir insan yapmaz
Bazı kadınlar böyle bir durumda hiç sorun yaşamaz, bazıları çok zorlanır. Bu bir karakter meselesi değil, yaşanan olayın ağırlığıyla ilgilidir.
Sen:
Onlara kötü davranmıyorsun
Onların hakkını gasp etmiyorsun
Sadece kendi sınırını koyuyorsun
Bu günah değildir. Kimse senden kalbini zorla büyütmeni bekleyemez.
3. Dini açıdan durumun nedir?
İslam’da insanın gönlü bir şeye dar geliyorsa, zorla sevmesi istenmez. Dinimiz:
“Kalbin daralırsa sorumlu olmazsın.” der.
Üvey çocukla ilgilenme farz değildir.
Eşine, “Git çocuklarını gör, ben karışmıyorum ama ben dahil olmak istemiyorum.” deme hakkın vardır.
Bu günah DEĞİL,
haklı olduğun bir sınır koymadır.
Sen kimseye kötülük yapmıyor, sadece kendi psikolojik sağlığını koruyorsun.
4. “Ben onları yok sayayım, sen git gör” demen çok makul
Bu aslında çok olgun bir tavır. Çünkü:
Eşinin çocuklarına tamamen engel olmuyorsun
Kendi canını acıtan durumdan da kendini koruyorsun
Aile düzenini de bozmuyorsun
Bu denge çok değerli.
5. “Eğer baştan bilseydim evlenmezdim” demen de normal
Bu söz bile senin vicdanlı biri olduğunu gösteriyor.
“Ben bilseydim başka bir hayat seçerdim” demek öfke değil, hayal kırıklığıdır.
Bu da günah değildir.
6. Şimdi ne yapabilirsin?
Biraz zaman tanı kendine. Kalp böyle şeyleri hemen sindirmez. İstersen:
Çocukların geliş günlerini net şekilde ayarla
Sen o günlerde başka bir işe, ziyarete, dinlenmeye yönel
Eşinle suçlamadan ama sınır koyarak konuşmayı sürdür
Yavaş yavaş ruhun rahatlayacak.
Sen kötü biri değilsin. Günah işlemiyorsun.
Sadece yaralı bir kalbin var ve onu koruyorsun.
Allah senin niyetini bilir: Sen kötülük değil huzur istiyorsun. Bu da tamamen helal, tamamen haklı bir istektir.
Eğer istersen eşinle nasıl konuşman gerektiğini ya da bu duyguları nasıl hafifletebileceğini birlikte adım adım konuşabiliriz.
Evlilik görüşmesi
Selamun aleyküm hocam Görücü usulü bir beyle tanıştım benden 5 yaş büyük 31 yaşında, ilk görüşte kendisine ısınmadım “belki zamanla ya da tanıdıkça olur, sonuçta Allah karşıma çıkardı, nasip etti” diye düşünerek devam ettim yaklaşık 3 hafta kadar konuştuk, mesajlaştık, 3 defa buluştuk. Ama kalbim bir sevdi bir sevmedi bu kararsızlıkla devam etmek istemedim ve konuşmayı bitirdim. Karşımdaki kişi ise benimle geleceğe dair hayaller kurmuş ve beni sevmiş kararımdan pişman değilim çünkü sevmeden bir evlilikte yapmak istemiyorum. Yaklaşık 3 hafta kadar konuştuk ve daha fazla birbirimize alışmadan bitireyim dedim. Bir yandan acaba karşımdakinin hayalleri yıkıldı diye hakka mı girdim diye düşünüyorum ve kötü hissediyorum. Ne yapmalıyım
Ve Aleyküm selam,
Seni çok iyi anlıyorum. Evlilik gibi hayatın en önemli kararlarından birinde kararsızlık, gönülden gelmeyen bir yakınlık ya da “içime sinmedi” hissi çok doğal ve çok insani. Dürüst davranıp süreci erken bitirmen ise yanlış değil, aksine doğru ve kul hakkına girmemek adına en sağlıklı olan davranıştır.
Gel istersen durumu adım adım değerlendirelim:
1. Kul hakkı meselesi: Hakka girmedin. Sen kimseye “kesin evlenirim”, “söz veriyorum” gibi bağlayıcı bir şey söylememişsin. Sadece tanıma süreci yaşamışsınız. Bu süreç, zaten evlenip evlenmeyeceğinizi görmeniz için vardır. Bu süreçte gönlünün ısınmadığını fark etmen ve dürüstçe bitirmen kul hakkı değil, aksine karşı tarafın daha çok etkilenmesini önlemiş olmandır. Karşı tarafın hayal kurması senin sorumluluğun değil; herkes tanışma sürecinde risk alır, bunu bilerek adım atar.
2. Sevmediğin biriyle evlenmemek en doğru karardı. Evlilikte sevgi, iç huzuru ve gönül rızası çok önemlidir.
“Belki zamanla olur” diyerek evlenmek, ileride hem seni hem karşı tarafı daha büyük bir mutsuzluğa sürükleyebilirdi. Sen hem kendini hem onu daha büyük bir acıdan korumuş oldun.
3. Vicdan azabın aslında merhametinden geliyor. Bu his kötü bir şey değil. Demek ki kalbini incitmek istemeyen birisin; bu güzel bir ahlaktır. Ama bu suçluluk duyman gerektiği anlamına gelmiyor. Merhamet ayrı, suçluluk ayrı.
4. Peki şimdi ne yapmalısın?
Kendini suçlamayı bırak, Sen doğru olanı yaptın. Karşındaki kişinin hayal kurması senin kontrolünde değildi. Kibarca bitirdiysen tekrar bir şey söylemene gerek yok, Karşı taraf hâlâ çok kırgınsa sadece “Hakkını helal et” demen yeterli olur; bu da bir nezaket olur. Ama her durumda, sen helal etme niyetindeysen bu mesele kapanmış olur.
Bu yaşadığın, ileride vereceğin kararları güçlendirir, Ne istediğini biraz daha iyi anlamış oldun. Bu çok değerli. Sen kimseye haksızlık yapmadın. Sevmediğin ya da içine sinmeyen biriyle evlenmeyi zorlamamak, hem İslami açıdan hem insani açıdan doğru, temiz ve helal bir davranıştır.