“Hatim sevabı kime gider?” sorusu, Kur’an-ı Kerim’i baştan sona okuyarak tamamlamanın sevabının kime ulaşacağıyla ilgilidir. Bu konuda İslam âlimlerinin genel görüşleri ve halk arasında yaygın uygulamalar şöyledir:

1. Kişi Kendi İçin Okursa:
Eğer bir kimse Kur’an’ı sadece kendi için okuyup hatmederse, sevabı doğrudan okuyana gider. Bu, en yaygın ve doğal durumdur.

2. Başkasına Hediye Edilirse (İthaf Edilirse):
Eğer kişi hatim sevabını bir başkasına (ölü ya da diri) bağışlarsa, İslam âlimlerinin çoğunluğuna göre sevabı o kişiye ulaşır.

a. Vefat Etmiş Kişilere:
Hatim duasında “sevabını falan merhuma hediye ettim” niyetiyle bağışlanan hatim, o vefat etmiş kişiye ulaşır. Bu, özellikle mevlitlerde, cenazelerde veya belirli günlerde (örneğin kırkı, mevlidi, seneyi devriyesi) yapılan yaygın bir uygulamadır.

b. Hayattaki Kişilere:
Bir kişi, hatim sevabını annesi, babası, hocası veya bir arkadaşına bağışlayabilir. Bu durumda, sevap hem okuyana hem de bağışlanana ulaşır görüşü de yaygındır.

3. Toplu Hatimlerde:
Toplu hatimlerde, bazen her bir kişi bir cüz okur ve tamamı bir kişiye veya kişilere bağışlanır. Bu durumda, hatim duasıyla birlikte sevabın kime ithaf edildiği belirtilir ve niyet edilen kişilere sevap ulaşır inancı vardır.

Sonuç:
Hatim sevabı, okuyanın niyetine göre gider.

Kendi için okursa kendisine,

Başkası için okursa ona,

Hem kendisi hem başkası için niyet ederse, her ikisine de sevap ulaşır inancı vardır.

Bu konuda niyetin önemi büyüktür. Sevabın kime ulaşacağını belirleyen en temel unsur, niyettir.