İnfitar Suresi

“O gün, kimsenin kimseye hiçbir fayda sağlamayacağı bir gündür. O gün buyruk, yalnız Allah’ındır.” (İnfitar 82/19) ayeti

Yüce Rabbimiz; dünyayı, güneşi, ayı, yıldızları, galaksileri kısacası bu muhteşem kainatı biz insanlar için yaratmış, bizlerin istifade etmesi için sayısız nimetlerle donatmıştır.Tüm bunları sadece yaratmakla kalmayıp, bu harika sanat eserlerini ve kendi yüce zatını bizlere tanıttıracak ve onları bize sevdirecek elçiler, peygamberler de göndermiştir. Sözleri ve davranışlarıyla bize rehberlik eden, bu uzun yolculukta bize yol gösteren, edeb, adab öğreten o güzel insanların hepsi, aynı iman esaslarını insanlara anlatmak için çalışıp, çabalamışlardır. Bütün peygamberlerin getirdiği dinlerde aynı olan esaslardan biride Ahiret’e (öldükten sonra dirilmeye) imandır.

Çevremize baktığımız zaman hiçbir şeyin kendiliğinden olmadığını görürüz. Güzel bir sanat eseri, bunu yapan bir sanatkarın varlığını gösterir. Çok ince bir plana göre kurulan ve mükemmel bir düzen içinde işleyen Kainatı ve en güzel sanat eseri olan insanı, eşrefi mahlukat (yaratılmışların en şereflisi )olarak yaratan Yüce Rabbimizin insanları yaratmakta bir gayesi, ilahi bir iradesi de olmalıdır. İşte bunu Kur’an-ı Kerim de “Ben insanları ve cinleri ancak Bana kulluk etsinler diye yarattım” (1) buyuruyor.
Her şeyin, mükemmel bir nizam ve intizam içinde var edildiği, şu kainat sarayında elbette ki insanda başıboş değildir ve ondan beklenen görevleri ve sorumlulukları olacaktır. İşte böyle bir konum da yaratılan insanlardan itaat edenlere mükafatın verileceği, isyan edenlerin de cezalandırılacağı bir yer mutlaka olmalıdır. İşte bu ceza ve mükafatın verileceği yer Ahiret’tir. Ahiretin kıyametin kopmasıyla başladığını Yüce Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de şöyle beyan buyuruyor. “Kulakları sağır eden gürültü geldiğinde, o gün kişi, kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden, oğullarından kaçacaktır.”

O gün kişi başkaları şöyle dursun, kardeşinden, hatta anne ve babasından hatta yarı, yareni olan eşinden ve çocuklarından bile kaçacaktır. Çünkü o gün herkesin kendi başından aşkın işi vardır. Kendini düşünmesi, başkalarını düşünmeye yardıma koşmaya meydan vermediği gibi onlardan da uzaklaşmaya çalışacaktır. Çünkü onların her biri tarafından sorguya çekilmekten kaçar. Kardeşi;” Dünyada sen bana yardım etmedin’ diye Anne –Babası;’ Sen bize iyilikte kusur ettin’ diye. Karısı;’Sen bana haram yedirdin’ diye. Çocukları;’Sen bize dinimizi hakkıyla öğretmedin” diye yakasına sarılırlar.
Resul-i Ekrem (S.A.V) Efendimiz bu konuda; “Kıyamet günü insan tanıdığı bir kimseyi görmekten sıkıldığı kadar hiçbir şeyden sıkılmaz. Çünkü yaptığı bir haksızlık nedeniyle peşine düşülmesinden korkar.” buyurarak, o dehşetli gün için hazırlıklı olmamızı, kimseye haksızlık yapmamamızı tavsiye ediyor.

Yüce Rabbimiz yine Kur’an-ı Kerim de ;“Nice yüzlerde vardır ki o gün,sabah aydınlığı gibi ışıldar,pırıl pırıl parıldar.”! Buyurarak,iyi ve güzel işler yapıp salih amel işleyenleri de müjdeler.

Madem ki bir hesap günü var, bir ödül ve bir ceza günü var, o halde insan o vakit gelmeden önce kendi iradesi ile Allahtan korkarak, küfür ve günahtan sakınarak, Allah’ın emirlerini yerine getirip, ibadetlerle temizlenmeye çalışmalı ve o gün yüz aklığı ile güle-güle, sevine-sevine, o son murada ermelidir. Zira bu dünya böyle kalacak değildir. Kıyametin kopmasıyla, güneş dürülüp, yıldızlar sönecek ve insana yalnızca yaptığı güzel davranışlar kalacak ve bunlar Hakkın huzurunda ya yüz aklığı veya yüz karası olacaktır.
Yüce Rabbim ahirette, yüz aklığı olacak güzel iş ve davranışlarda bulunmayı cümlemize nasip ve müyesser eylesin.
1-Zariyat 56